YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/28884
KARAR NO : 2018/19380
KARAR TARİHİ : 25.10.2018
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 13.02.2008 tarihinde muhasebe sorumlusu olarak işe başladığını, iş akdinin işveren tarafından 12.03.2010 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini, en son asgari geçim indirimi hariç 850,00 TL. maaş aldığını, ayrıca işyerinde yemek uygulamasının da olduğunu, müvekkilinin 08.00–20.00 saatleri arasında haftada altı gün çalıştığını, hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin kendisine ödenmediğini, resmi bayramlarda sürekli çalıştığını, dini bayramlarda ise bayramın ilk günü izinli olup diğer günlerde yine çalıştığını, bu ücretlerinde ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının tüm tazminat ve alacaklarının banka aracılığıyla kendisine ödendiğini, çalışma saatlerinin 09.00–18.00 arasında ve hafta sonu Cumartesi günleri ise 09:00–13:00 saatleri arasında olduğunu ve haftalık çalışma süresinin toplamda 44 saat olduğunu davacının resmi ve dini bayramlarda izinlerini kullandığını ve bu taleplerinin de haksız ve yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacıya dava açıldıktan sonra kıdem ve ihbar tazminatı karşılığında 09.08.2010 tarihinde toplam 4.252,26 TL. ödenmiş olup, bu ödemenin kıdem tazminatını tam olarak karşıladığı, ihbar tazminatından da 67,11 TL. bakiye kıldığı anlaşılmıştır.
Bu ödeme dava açıldıktan sonra yapıldığından, kıdem tazminatı talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken ” kıdem tazminatı talebinin reddine” şeklinde karar verilmesi ve bu kalemler bakımından dava açılmasına sebebiyet veren davalı işveren olduğundan, HMK’nun 331. maddesi uyarınca tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve ücreti vekaletten sorumlu olmaları gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak sorumluluk belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının 1/a bendi ile yargılama giderleri başlıklı 2 numaralı paragrafının “c, d, e ve f ” numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“1/a) Talep edilen kıdem tazminatı davadan sonra ödendiğinden, kıdem tazminatı talebi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına,
Davacının sübut bulmayan fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram-genel tatil ücreti taleplerinin reddine,
2/c) Davacı tarafından yapılan harçlar hariç toplam 323,00 TL. yargılama giderinden kabul/red oranına göre belirlenen 201,87 TL. sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
d) Davalı tarafından yapılan toplam 58,00 TL. yargılama giderinden kabul / red oranına göre belirlenen 21,75 TL. sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
e) Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. sinin 13. maddesi uyarınca kabul edilen ve konusuz kalan miktar dikkate alınarak belirlenen 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
f) Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. sinin 13/2. maddesi uyarınca reddedilen miktar üzerinden belirlenen 120,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.