Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/34747 E. 2016/17920 K. 17.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/34747
KARAR NO : 2016/17920
KARAR TARİHİ : 17.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01.03.2010 tarihinden 31.12.2013 tarihine kadar davalı işveren asıl işveren … Yerleşkesi İdari Hizmetler Birimi Diğer Özel Bütçeli Kuruluşlar … bünyesinde ve asıl işverene ait işyeri adresi olan … Yerleşkesi’nde peyzaj teknikeri olarak çalıştığını, davacının alt işvereninin ise 01.06.2013’den 31.12.2013 tarihine kadar …. ve 01.01.2014’den itibaren ise … İŞ ORTAKLIĞI olduğunu, davacının sigortalı olarak farklı alt işveren çalışanı olarak göründüğünü, ancak işe başladığı ilk günden itibaren asıl işveren … Yerleşkesi İdari Hizmetler Birimi Diğer Özel Bütçeli Kuruluşlar …’nun bünyesinde çalıştığını, 02.01.2014 tarihinde işyerine gittiğinde sorumlu kişi … isimli kişinin davacıya “yeni yapılanma olduğunu, bu sebeple sizinle çalışamayacağını” sözlü olarak bildirdiğini, yetkililerin davacının iş akdine son verdikleri esnada sözlü feshe hiçbir gerekçe göstermediklerini ve yazılı olarak da tebliğ yapılmadığını, ancak davacının iş akdinin hangi gerekçe ile feshedildiğinin anlaşılamadığını hukuka aykırı muallak beyanlarla davacının iş akdine son verdiğini, davalı işverenlerin feshin son çare olması ilkesine ve eşit işlem borcuna ve feshin son çare olması ilkelerini gözetmeden haksız ve kötüniyetli davrandığını, davalı işverenin 02.01.2014 tarihinde 4857 sayılı İş Yasasının 18.maddesine dayanarak davacının iş akdini bildirimsiz olarak gerçeğe aykırı bir beyanla açık, anlaşılır gerekçeli bir fesih nedeni ileri sürmeden, mesnetsiz feshin son çare olması ilkesine ve eşit işlem borcuna aykırı bir şekilde haksız ve kötüniyetli bir biçimde tek taraflı olarak davacının iş akdini feshettiğini beyanla; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine, boşta geçen süreye ilişkin dört aylık ücreti ve diğer hakları ile işe başlatmama halinde 8 aylık ücreti tutarının tazminat olarak belirlenmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı …. vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirkette belirli bir işin yürütülmesi bakımından belirli süreli iş ilişkisi içinde olduğunu şirket ile davacı arasında belirli süreli iş akdi bulunup, bu akdin sürenin dolmasıyla sona erdiğini savunmuştur.
Davalı … vekili cevap dilekçesinde; davacının şirkette belirli süreli sözleşme ile çalıştığını, İş Kanunun madde 18’de belirli süreli iş akdi ile çalışan işçilerin iş güvencesi hükümlerinden ve bu hükümlerin sonuçlarından yararlanamadığını, müvekkili bünyesinde işin süresinin belirli olduğunu sözleşmenin 01.06.2013-31.12.2013 tarihlerini kapsadığını, davacının müvekkili şirkette çalışmasına işin süresinin sona ermesi nedeniyle son verildiğini, belirli süreli iş sözleşmelerinin sürenin sona ermesi ile kendiliğinden sona erdiğini, davacının şirkette çalışmasının sözleşme gereğince 31.12.2013 tarihinde son bulduğunu beyanla; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili cevap dilekçesinde; …’ın bir kamu kuruluşu olduğunu, davacının işvereni olmadığını savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının davalı … Şirketine işe iadesine, davalıların mali haklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalılar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemece feshin geçersizliğine, davacının davalı … Temizlik şirketindeki işine iadesine, asıl işveren davalı …’ın mali haklardan sorumlu tutulmasına karar verilmesi yerindedir. Ancak devreden işveren davalı … İş Ortaklığı’nın feshe bağlı işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulması mümkün olmadığından davalı … İş Ortaklığı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, davalı ortaklığın işe iadenin mali sonuçlarından ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
F) SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Davalı … İş Ortaklığı yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE,
3-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının davalı …’ndeki İŞİNE İADESİNE,
4-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davalılar …’ın müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları kaydıyla davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık bürüt ücret tutarı olarak belirlenmesine,
5-Davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalılar …’ın müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,
6- Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
7- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
8- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT ne göre hesaplanan 1.800 TL vekalet ücretinin davalılar … dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
9- Davalı … İş Ortaklığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT ne göre hesaplanan 1.800 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ortaklığa verilmesine,
10-Davacı tarafından yapılan 134.20 TL. yargılama giderinden 109.00 TL.nin davalılar …’dan müştereken ve müteselsilen 25,20 TL. Harç giderinin davalı … harçdan muaf olduğundan sadece davala … Şirketinden alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,
11. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine,
Kesin olarak 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.