YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/35512
KARAR NO : 2019/7008
KARAR TARİHİ : 27.03.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini, aylık asgari geçim indirimi dahil 825,00 TL ücret aldığını, işyerinde vardiyalı çalışma olduğunu, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağının faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin devamsızlık sebebi ile feshedildiğini, yıllık izin alacağı bulunmadığını, haftada 6 gün çalışma olması sebebi ile hafta tatili alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının iş akdinin davalı işverenlik tarafından haksız olarak feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, Mahkemece kabul gören bilirkişi raporu ve ek rapor doğrultusunda davacının toplam 4.044,26 TL kıdem tazminatı, 1.937,49 TL ihbar tazminatı, 4.542,22 TL fazla mesai ücret alacağı ve 340,79 TL yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, davalı işverenlik tarafından sözü edilen alacakların ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Davacı vekili dava dilekçesi ile fazla mesai talebinde bulunmuş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporu ile fazla mesai ücreti hesaplanmış bu şekilde talebinin kabulüne karar verilmiştir. Fazla mesai ücreti hesaplanırken imzalı bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının bulunduğu ayların dışlanmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece imzalı olup, fazla mesai tahakkuku bulunan ayların fazla mesai hesabında dışlanması gerekirken fazla mesailerin mahsup edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.