Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/36252 E. 2019/6717 K. 26.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/36252
KARAR NO : 2019/6717
KARAR TARİHİ : 26.03.2019

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, 05/12/2006 tarihinden itibaren davalı işyerinde kaynakçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 15/04/2013 tarihinde feshedildiğini, en son aylık 1500 TL ücret almasına rağmen sigortaya asgari ücret gösterildiğini, asgari ücretin üzerinde kalan kısmın elden ödendiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının, 15/04/2013 tarihinde işyerini hiçbir gerekçe göstermeksizin terk ederek işine son verdiğini, şöyle ki; davacı işe gelmeyince ihtarname çekilerek işyerine gelmemesinin geçerli sebebinin sorulduğunu, buna rağmen herhangi geçerli bir sebep ileri sürmeyince davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/II-g bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, diğer işçilik alacaklarının da oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi davalı işyerinde 18.04.2013 tarihine kadar istirahat raporlu olup, istirahat raporunun bitimi sonrasında 19.04.2013 tarihinde iş başı yapmamış sonrasında da işe gelmemiştir.
Davalı işveren bu durum üzerine 19.04.2013 tarihinde rapor bitimi sırasında iş başı yapmamasının sebebini soran bir ihtarnameyi davacıya göndermiş. Davacıda bu ihtarnameyi alınca 22.04.2013 tarihli karşı ihtarname ile SGK’ya ücretinin gerçek ücretten değil daha düşük bildirilip SGK primlerinin düşük ücretten yatırıldığı ayrıca hakettiği halde ödenmemiş işçilik alacakları bulunduğunu bu nedenle iş akdini İş Kanunu’nun 24. maddesine göre sona erdirdiğini bildirmiştir.
Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davacının fesih tarihi itibariyle hak edildiği halde ödenmemiş işçilik alacakları mevcuttur.
Sonuç itibariyle iş akdini fesheden taraf davacı işçi olup haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek talep edilen ihbar tazminatının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3-Davacı dava dilekçesi ile 2.500 TL fazla mesai ücret alacağı talep etmiş olup bu alacak 936,03 TL olarak hüküm altına alınmıştır.
Talep 2.500 TL olduğuna göre fazla mesainin ıslah ile 936,03 TL’ye düşürülmesi bakiyesi bakımından feragat niteliğinde olup fazla mesai talebinin feragat olunan 1.563,97 TL‘si için red hükmü kurulması gerekirken fazla mesai talebi yönünden tam kabule yönelik hüküm kurulması hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.