Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/4674 E. 2016/15684 K. 30.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4674
KARAR NO : 2016/15684
KARAR TARİHİ : 30.06.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; davalı işyerinde 01.08.2004 tarihinde muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, 01.08.2009 tarihinden sonra vezne sorumlusu olarak çalıştığını, son brüt ücretinin 1423 TL olduğunu, iş akdinin 18.02.2012 tarihinde 506 sayılı Yasanın 60/1-a maddesine göre sona erdirdiğini ve davacının kıdem tazminatı ile 2011 yılına ait izin ücretinin ödendiğini, fazla mesai yaptığını, sigortasının geç yapılmış olması sebebi ile 2012 yılına ait yıllık izin ücretinin ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai, genel tatil ve 2012 yılına ait yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; davacının tüm yasal haklarının ödendiğini, fazla çalışma yapıldığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ,davacının fazla mesai yaptığı, tatillerde çalıştığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında alacaklara esas hizmet süresi tartışmalıdır. Davacı 01.08.2004 tarihinde işe girdiğini, buna dair yazılı delilde bildirdiğini iddia etmiş, bu yönde ek rapor alınmış, ancak mahkemece kök rapora itibar edilerek davacının hizmet süresi 07.03.2005 başlangıç kabul edilerek alacaklar hüküm altına alınmıştır.
Hizmet süresine ilişkin olarak davacı vekilinin dosyaya sunduğu 24/11/2004 tarihli faturalar ve özellikle 24/11/2004 tarihli Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü dökümü listesi taraflardan sorulup gerekirse asılları temin edilerek davacının hizmet başlangıcı iddiasının değerlendirilmesi gerekirken bu konuda eksik araştırma yapılması ve gerekçesiz şekilde kayıtlara itibar edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.