Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/8519 E. 2017/2686 K. 27.02.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8519
KARAR NO : 2017/2686
KARAR TARİHİ : 27.02.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 17.11.2009 – 31.10.2013 tarihleri arasında teknisyen ve şoför olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 3.000,00 TL. olduğunu, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdinin 31.10.2013 tarihinde davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ücret ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işe başlama tarihinin 03.12.2009 olduğunu, 31.10.2013 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, resmi tatil günlerinde çalışmadığını, ödenmeyen maaş alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile ücret ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı aylık ücretinin net 3.000,00 TL. olduğunu ileri sürmüş, işveren davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları ücret seviyesini bilmediklerini beyan etmişler, davalı tanıkları ücretin net 1.100,00 – 1.200,00 TL. civarında olduğunu bildirmişlerdir. Yapılan emsal ücret araştırmasında İTO asgari ücretin %10 fazlası ücret alınabileceğini açıklamış, mahkemece aylık ücretin net 1.200,00 TL. olduğu kabul edilerek hesap edilen tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan maaş makbuzları arasında yer alan 2013 yılı Ekim ayına ilişkin ödeme belgesinde aylık ödenen miktarın 2.000,00 TL. olduğu görülmektedir. Bu miktar, şoför ve teknisyen olarak görev yapan davacının yaptığı işe ve kıdemine uygun düştüğünden aylık ücretin net 2.000,00 TL. olarak kabul edilmesi gerekirken eksik belirlenen ücrete göre sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ :
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.