YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8535
KARAR NO : 2017/4115
KARAR TARİHİ : 16.03.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 11.08.2009-17.04.2013 tarihleri arasında aylık en son net 2.000,00 TL. ücret ile kaynakçı olarak haftanın 7 günü sabah 07:30 akşam 19:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından iş bitimi nedeniyle haksız olarak sona erdirildiğini, hak ettiği tazminatların ve alacakların tam olarak ödenmediğini, 28 ay boyunca mavi kart bedellerinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yol ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 12.08.2009-17.04.2013 tarihleri arasında aylık brüt 1.450,00 TL. ücret ile çalıştığını, tüm alacak ve tazminatları ödenerek iş akdinin sonlandırıldığını, aldığı gerçek ücretin sigortaya bildirildiğini, iş yerinde haftalık 45 saati aşan çalışma yapılmadığını, fazla mesai yapıldığında ve genel tatil günlerinde çalışıldığında karşılığının ödendiğini, iş yerinde yol ücreti uygulaması bulunmadığını, davacının 2011 yılı sonu itibariyle alınan ibraname ile tüm alacaklarını aldığını kabul ettiğini, davacıya 8.167,31 TL. kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla mesai ile hafta tatili ücret talebi taraflar arasında ihtilaflıdır.
Fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve hafta tatili alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Öte yandan çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, hafta tatilinde çalışılıp çalışmayacağı, şayet yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.
Dolayısıyla fazla çalışmaya ve hafta tatili çalışmasına ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai ücreti yanında hafta tatili alacağı talep etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü, günde ara dinlenme hariç 9 saat çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Bu hesaplama biçiminde hafta tatili de fazla mesai ücreti içinde hesaplandığından ve ayrıca hafta tatili ücreti alacağı da hesaplanarak hüküm altına alındığından mükerrer alacağa karar verilmiştir.
Diğer taraftan tanık anlatımları ve emsal geçen dosyalardan, işyerinde bazı haftalar 6 gün bazı haftalar ise 7 gün çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır.
Bu nedenle 6 gün çalışılan haftalar için 6 gün, 7 gün çalışan haftalar için ise 7 gün üzerinden ve 7. gün için 7,5 saatlik hafta tatili çalışması mahsup edildikten sonra davacının haftalık fazla çalışma süresi hesaplanmalıdır. Hatalı değerlendirme ve mükerrer ödemeye yol açacak şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.