YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9337
KARAR NO : 2017/7761
KARAR TARİHİ : 02.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirketin Rusya’daki şantiyesinde kalıpçı ustası olarak çalıştığını, iş aktine davalı tarafından haksız olarak son verildiğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, bayram ve genel tatil alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının şirketten her hangi bir alacağının bulunmadığını, davacının ilk dönem çalışmasının istifası nedeniyle kendisi tarafından sonlandırıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, aradan 5 yıl geçtikten sonra tazminat ve işçilik alacakları talebinde bulunmasının iyi niyetli olmadığının göstergesi olduğunu, yıllık izin kullanımı yönünden davacının Türkiye’de bulunduğu tarihlerin yurda giriş-çıkış kayıtları ile tespit edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sonlandığına ilişkin işverenin ispatı bulunmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, davacının çalışma süresine göre hak kazandığı yıllık izin süresini çalışma döneminde yurda giriş-çıkış tarihleri ve kaldığı süreye göre kullandığını, bu nedenle bu talebin reddine, fazla çalışma ve genel tatil ücretinin kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karara dayanak bilirkişi raporundan hüküm altına alınan alacakların net rakamlar olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hüküm fıkrasında kabul edilen alacaklar bakımından 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca, “Devlet bankalarınca usd üzerinden açılmış bir yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek faize” hükmedilmesi gerekirken “devlet bankalarının usd mevduatına uyguladığı yıllık faiz oranı ile ” şeklinde karar verilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 1’inci, 2’inci, 3’üncü ve 4’üncü paragrafında yer alan “Devlet bankalarının usd mevduatına uyguladığı yıllık faiz oranıyla” cümlesinin çıkarılarak yerlerine 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca ayrı ayrı ” Devlet bankalarınca usd üzerinden açılmış bir yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.