YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/12930
KARAR NO : 2020/2539
KARAR TARİHİ : 19.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01.09.2012 ile 15.03.2014 tarihleri arasında pişirici (ekmek fırın ustası) olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının son ücretinin 1.800,00 TL net olduğunu, yemek yardımı yapıldığını, haftanın yedi günü sabah 04:30 ile 16:30 saatleri arasında çalıştığını, Ramazanda 1 ay boyunca haftanın yedi günü sabah saat 05:00’ten akşam 21:00’e kadar çalıştığını, ara dinlenme olmadığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, dini bayramlarda ve tüm resmi tatillerde çalıştığını ve belirsiz alacak davası açtıklarını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının iddia ettiği çalışma şeklinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının 01.12.2012 ile 01.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 15.03.2015 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davalı işyerinde günlük çalışma süresinin 7,5 saati aşmadığını, davacının çalışmış olduğu süre içerisinde de ara dinlenmelerinin tamamını kullandığını, davacının davalıya ait işyerinde haftada 1 gün izin kullanarak haftanın 6 günü çalıştığını, davacının resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, öğle yemeklerinin işverence karşılandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının yaptığını iddia ettiği fazla mesainin hesabı yapılırken 04:30-16:30 saatleri ile 05:00-20:30 saatleri arasında çalıştığı dönemler için aynı zamanda davacının yeğeni olan işyeri çalışanı davacı tanığı Okan’ın beyanı da gözetilerek günlük iki saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerekirken 1.5 saat ara dinlenme yapıldığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
3-Davacının ulusal bayram genel tatil ücreti alacak talebine ilişkin hükümde dava dilekçesi ile istenen miktarın 100 TL olmasına rağmen bu miktarın hüküm fıkrasında 200 TL olarak yazılması da ayrıca hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.