Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/21379 E. 2016/15300 K. 27.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21379
KARAR NO : 2016/15300
KARAR TARİHİ : 27.06.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılardan T.C Sağlık Bakanlığı …’nin avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalıştığını, 24 saat mesai yapıp 48 saat dinlendiğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti ve yol ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.
Davalı … Yemekçilik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, genel tatil ücreti talebinin kabulüne, diğer isteklerin reddine karar verilmiştir.
Mahkemenin ilk kararı davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2014/20595 E. 2015/32264 K. ve 16.11.2015 tarihli ilamı ile “Mahkemece, işverenin sunduğu fazla çalışma karşılığı serbest zaman çizelgesi dikkate alınmadan ve mahsup yapılmadan, zamanaşımı def’i gözetilerek belirlenecek fazla çalışma alacağı takdiri indirim yapılmaksızın hüküm altına alınması gerektiği ve hükmedilen alacağın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmesi gerektiği” gerekçesi ile karar bozulmuştur.
Bozma kararı sonrası Mahkemece bozmaya uyulup fazla çalışma hesabı yapılıp davanın kısmen kabulü ile fazla çalışma ile genel tatil alacağı hüküm altına alınmıştır.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Çalışmanın 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3×3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2×3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3×3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.
Somut uyuşmazlıkta Mahkemece dikkate alınan ek rapor doğrultusunda davacının haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile alacak hesabı yapılmış ise de raporda ara dinlenme süresi düşülmemiş olup yukarıda açıklandığı üzere davacının tabi olduğu 24 saat çalışma 48 saat dinlenme usulunde ilk hafta (3×3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2×3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3×3=) 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken fazla çalışmanın yazılı şekilde hesaplanması hatalıdır.
3- Davada iki davalı olduğu halde hükmedilen genel tatil alacağında “davalıdan alıarak davacıya verilmesi” şeklinde hüküm kurulması infazda tereddüt oluşturması nedeni ile hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.