YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21473
KARAR NO : 2017/14646
KARAR TARİHİ : 02.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence sendikal nedenle haksız feshedildiğini ileri sürerek işe iadesine, sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının paylaşım sitelerinde davalı Üniversitenin imajını zedeleyecek paylaşımlar yapması nedeniyle iş akdine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.
6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Mahkemece kararın gerekçesinde “…her ne kadar davacı işçi sendikal nedenlerle işten atıldığını savunmuş ise de; bu hususu ispatlayamadığından sendikal nedenlerle işe iade talebi kabul edilmemiştir.” denilmiş, hüküm kısmında ise “Davacının yasal süresinde başvurusu halinde işveren tarafından işe başlatılmaması durumunda sendikal nedenlerle iş sözleşmesi fesih edildiğinden davacının bir yıllık brüt ücreti tutarında davalı tarafça davacıya tazminat ödenmesi gerektiğinin tespitine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.
Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK. nun 298/2. maddesine göre başlı başına bozma sebebi olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2-Kabule göre de, davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’nın 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalıdır.
F) SONUÇ :
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.