YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21947
KARAR NO : 2020/2541
KARAR TARİHİ : 19.02.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 14.05.2008 tarihinden 20.02.2013 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz olarak davalı belediyede santral görevlisi olarak çalıştığını, işveren belediyenin düşük ücret ödemek amacıyla müvekkilini kendi bünyesinde değil, başka taşeron firmalarda çalışıyormuş gibi gösterdiğini, ancak müvekkilinin çalıştığı işyerinin belediye binası olduğunu, çalışma şartlarını ve saatlerini belirleyenin belediye olduğunu, müvekkilinin gerçek işvereninin davalı T.C. … olduğunu, işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmalarına rağmen her takvim yılı sonunda SGK’ya çıkışlarının bildirildiğini, belediyenin ihale açtığını, ihaleyi alan firmanın aynı işçileri bünyesinde sigortalı gösterdiğini, böylece işçilerin yasal haklarının ortadan kaldırıldığını, 2011 yılı sonunda müvekkili dahil diğer işçilerin SGK çıkışlarının yapıldığını, bir süre sigortasız çalıştırılarak ihalenin sonuçlarını beklediklerini ancak iş müfettişinin sigortasız işçi çalıştırma yönünde uyarısı üzerine ücretsiz izine gönderildiğini ve 18 Şubat 2012 tarihinde işten çıkarıldığını, müvekkilinin mesaisinin 08.30 – 17.30 saatleri arasında olduğunu, ortalama 3 ayda bir hafta sonları anons nöbeti tuttuğunu, işten ayrıldığı tarihte 1.050,00 TL maaş aldığını iddia ederek müvekkilinin ücretinin diğer aynı statüdeki işçilerin ücretlerine eşitlenmesini ücretinin tespiti ile yasal haklarının da bu miktar üzerinden hesaplanmasını ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının belediyenin işçisi olmadığını, ihale yolu ile ve dışarıdan hizmet alımı yolu ile çalıştığını, ihale ile ve belirli süreli hizmet akdi ile çalıştığından belediyenin işçisi olmadığını, davanın husumetten reddinin gerektiğini, belediyede ihale ile gördürülen işlerde çalışan işçilerin ücretinin, sigorta primlerinin ve sosyal haklarının ihale ile işi üstlenen alt işveren tarafından ödendiğini, davacının fazla mesaisinin olmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmadığını, fazla mesaisi olmadığını ve ücret alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilnin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece davacının hizmet süresi içinde yıllık izin kullanmadan çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Ancak dosya içinde bulunan ve usule uygun olarak düzenlenmiş izin formlarına göre 09/08/2011, 25/06/2012 ve 10/12/2012 tarihlerinde davacının toplam 9 gün yıllık izin kullandığı anlaşılmakla kullanılan bu izin sürelerinin mahsup edildiği 25/05/2015 tarihli ek rapora itibar edilmeksizin sonuca gidilmesi hatalıdır.
3- Davacı kısmi dava açmış ve taleplerini 10/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırmış, davalı vekili ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuş olup, Mahkemece ıslaha karşı yapılan zamanaşımı def’i değerlendirilmeden ve bu konuda gerekçe oluşturulmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.