YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/23857
KARAR NO : 2020/9150
KARAR TARİHİ : 23.09.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilin davalıya ait işyerinde bordro uzmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 03.11.2013 tarihinde haksız şekilde işveren tarafından feshedildiğini, açılan işe iade davası ile feshin geçersizliğinin tespit edilerek müvekkilin işe iadesine, işe başlatılmaması halinde 6 aylık brüt tutarında işe başlatmama tazminatına karar verildiğini, müvekkilin yasal süresi içinde 03.09.2014 tarihinde işe iade başvurusu yaptığını, ancak 24.09.2014 tarihi itibariyle işe başlatılmadığını, bu tarih itibariyle işverence bir kısım ödeme yapılmış ise de, ödemelerin eksik olduğunu, halen ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı ile bir kısım bakiye işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacıya tazminat ve diğer tüm ödemelerin ek menfaatlerde dikkate alınarak usulüne uygun şekilde yapıldığını, davacının talep konusu alacaklara hak kazanamadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının giydirilmiş ücretinin hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işe başlatılmadığı tarih olan 24.09.2014’teki ücretinin tespitinde, davacı tarafça emsal belirtilen, …’ın iş güvenliği uzmanı olarak çalıştığı; davalı tarafça emsal belirtilen…’ ün maaşının davacıdan düşük olması ve kıdeminin az olması gerekçesiyle emsal olarak değerlendirilmemesi yerindedir. Ancak bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmede, davacının 2014 yılını çıplak brüt ücretinin işverenden sadır olan ödeme belgesi ekindeki hesap tablosunda belirtildiği şekilde brüt 9.436,00 TL kabul edildiği anlaşılmakta olup; davacının da bahse konu çıplak brüt ücret miktarına ilişkin temyiz talebinin bulunmadığı görülmektedir. Hal böyle olmakla birlikte, giydirilmiş ücret miktarının tespiti hususunda çıplak brüt ücrete eklenen yemek ve yol yardımlarının miktarı konusunda bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı görülmektedir. Zira hükme esas alınan bilirkişi raporunda tazminata esas ücrete aylık 591,52 TL yemek ücreti ve 466,99 TL yol yardımı ücreti eklenmiş olup; davalı tarafça bu konuda yapılan itiraz üzerine alınan ek bilirkişi raporunda yer alan değerlendirmede, bilirkişi tarafından bordrolarda bulunan miktarların eklendiği ifade edilmiş ise de, belirtilen ifade denetime elverişli olmadığı gibi; yapılan incelemede de dosya kapsamına göre, yemek ve yol yardımının miktarının tam olarak ispatlanmadığı anlaşılmıştır. Ancak işverenden sadır olan ödeme belgesi ekindeki hesap tablosunda, aylık yemek yardımı brüt 526,02 TL ve yol yardımı ise aylık brüt 415,28 TL olarak belirtilmiş olup; işverenin bu kabulü karşısında belirtilen yemek ve yol yardımı ücreti dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.