YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24249
KARAR NO : 2020/10622
KARAR TARİHİ : 06.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı üniversite bünyesinde yapılan ihaleler kapsamında diğer davalı personeli olarak 10.09.2008-31.12.2014 tarihleri arasında servis elemanı sıfatıyla çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haftanın beş günü 08.00-20.00 saatleri arasında, iki yıl öncesine kadarda ertesi gün yemek hazırlıkları nedeniyle saat 22.00’ye kadar çalıştığını, son iki yıl öncesine kadar cumartesi günleri 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı üniversite vekili, husumet itirazında bulunduklarını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının tüm çalışma süresi boyunca haftaiçi 08.00-20.30 saatleri arasında haftasonları 10.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık 14 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davacı dava dilekçesinde hafta içi 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı ve son iki yıl öncesine kadar bu çalışmasının saat 22.00’ye kadar uzadığını ve cumartesi günleri çalışması bakımından ise son iki yıl öncesine kadar 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını belirttiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı tarafın talebi aşılmak suretiyle tüm hizmet süresi boyunca haftaiçi 08.00-20.30 saatleri ve cumartesi günleri 10.00-15.00 saatleri arasında çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır. Hal böyle olunca mahkemece davacının çalışma süresinin son iki yılına kadar hafta içi 08.00-20.30 saatleri arasında ve cumartesi günleri 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmesi, son iki yıl bakımından ise haftanın beş günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabulü ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekli iken talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 06/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.