YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/26947
KARAR NO : 2016/15866
KARAR TARİHİ : 19.09.2016
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence emeklilik nedeni ile sona erdiğini ancak hak ettiği bir kısım ücretsiz izin alacaklarının ödenmediğini bunun tahsili için icra takibine geçildiğini, takibin 1.601,18 TL. lik kısmının kabul edildiğini ancak kalan kısmına itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 31.01.1994 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışanların yılda 30 gün izin hakkının bulunduğunu, davacının kullanmadığı izinlere ait ücretlerinin ödendiğini, davacının alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işveren nezdinde çalışmakta iken emekli olmak suretiyle işten ayrıldığı, 21 tam yıllık çalışması karşılığı izin hakkının 630 gün olup, bakiye izin hakkının 204 gün olduğu, davalıca 132 gün karşılığı izin ücretinin ödendiği, buna göre 72 gün kaldığı, icra dosyasına yapılan ödemenin düşülmesi sonucu net 4.948,83 TL. alacağı olduğu, bu meblağ alacak için davalının yaptığı itirazın iptali ile takibin devamı gerektiği, takip konusu borç likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
Karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2012/17616 E. 2014/19537 K. ve 16/06/2014 tarihli ilamı ile davalı temyizi yerinde görülmeyip davacı temyizi açısından “Davacı, açıklamalarında 17 gün izin kullandığını kabul ettiğinden bu kabul dikkate alınarak 2002 yılında kullanılan izin süresinin 17 gün olarak mahsubu gerekirken 18 gün olarak mahsubu hatalıdır. Diğer yandan davacı imzası bulunmayan izin belgelerini kabul etmediğini belirtilip 1994 ve 1995 yıllarındaki kayıtlara itiraz etmiş olup 1994 yılına ait belgede davacının imzasının bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda davacının izin kullandığı yazılı bulunan 4-09/18-09 tarihlerine ilişkin belgenin denetimi açısından davacının izin kullandığı iddia edilen aylara ilişkin ücret bordrosu temin edilip bu belgenin bordrodaki açıklamalarla denetlenmesi, bordro olmadığı takdirde imzasız belgenin dikkate alınmadan sonuca gidilmesi gerekmektedir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararın doğrultusunda davalının sunduğu belgeler değerlendirilip alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilip, icra inkar tazminatına yönelik istem red edilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin yukarıda açıklanan bozma ilamında davaya konu izin belgeleri ile ilgili 1994 yılındaki belgede davacının imzası bulunmadığı ve bu belgeyle ilgili davacı itirazının davalının diğer delillerle değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olup, 1995 yılına ait izin belgesinde davacı imzası olduğu ve davacının temyizde imza inkarı bulunmadığı için bu belgeye yapılan itiraz bozma dışı kalmıştır. Mahkemece bu husus göz ardı edilip söz konusu 1995 yılına ait izin kullanma belgesinin dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.