YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29696
KARAR NO : 2020/14545
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait işyerinde 03/11/2010-11/08/2014 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, iş akdini fesih ettiği tarihte net gelirinin ortalama 4.000,00 TL olduğunu, maaşın bir kısmının banka kanalıyla ödendiğini, kalan kısmının alınan bahşişlerden oluştuğunu, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, resmi ve dini bayramların tamamında çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücret ve genel tatil ücretleri ödenmeyen, fiili olarak almakta olduğu ücretin asgari kısmından sigorta primleri yatırılan, bu şekilde sigorta primleri eksik bildirilen davacının taleplerine rağmen düzeltme yapılmadığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının AVM içerisinde bulunan Polonez isimli restoranda 03/11/2010 – 21/08/2014 tarihleri arasında komi olarak çalıştığını, davacının brüt ücretinin 1.134,00.TL olduğunu, davacının çalışmasının devam ettiği esnada restoran operasyon müdürüne giderek, çalışmasından dolayı artık mutlu olmadığını, işe gelmek istemediğini, farklı bir yerle görüştüğünü belirtmek suretiyle istifa etmek istemediğini sözlü olarak beyan ettiğini, davalı şirketin davacıdan istifa dilekçesi sunmasını istediğini, ancak davacının sunmadığı gibi ihbar sürelerine uymaksızın işyerine gelmekten vazgeçtiğini, 11/08/2014-18/08/2014 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalıya ait işyerinde kurum kayıtlarına göre 03/11/2010 – 11/08/2014 tarihleri arasında garson olarak çalıştığı, davacı, davalı ve tanık beyanları, ücret bordroları, emsal ücret araştırması birlikte değerlendirilerek ücret artı bahşişlerle birlikte 4.323,30 TL aylık brüt ücret aldığı, iş aktinin davacı tarafından geniş anlamda ücret olarak kabul edilen fazla çalışma, genel tatil ücretlerinin ödenmemesi gibi haklı nedenle feshedildiği, davacının kök raporda hesaplandığı miktarda kıdem tazminatı alacağının kabulüne, davacının tanık beyanlarına göre haftada 18 saat fazla mesai yaptığı, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek alacak miktarlarının hesaplandığı, raporda hesaplanan alacak miktarından bir kişinin yılın tamamında bu şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, izinli, raporlu, mazeretli olup çalışamayacağı günler nedeniyle %30 oranında takdiri indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük 12 saat çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek, günlük çalışma süresi 11 saat olarak belirlenmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesine göre ve Dairemiz ilke kararları doğrultusunda 12 saatlik çalışma süresinden yemek ve diğer ihtiyaçlar için düşülmesi gereken ara dinlenme süresi 1.5 saat olup, mahkemece 1 saat olarak yapılan eksiltme sonucuna göre belirlenen fazla mesai ücreti alacağının kabulü hatalıdır.
Mahkemece gerekirse ek hesap rapor alınarak belirtilen ilke çereçevesinde fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmalı ve indirim hususu da değerlendirilerek bir karar verilmelidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.