Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/29776 E. 2020/14627 K. 04.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29776
KARAR NO : 2020/14627
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının asıl işveren olan davalı …’na bağlı Komek’e ait iş yerinde 26.02.2008 tarihinde usta öğretici bilgisayar öğretmeni olarak işe başladığını, aynı iş yerinde çalışmasına rağmen ihale alan şirketlerin değiştiğini, mecburi askerlik hizmeti yapmak için 15.02.2011 tarihinde işten ayrıldığını, Temmuz ve Ağustos aylarında eğitime ara verilmesi nedeniyle iki ay işe gelmeyin denildiğini, iki ay ücretsiz izin kullandırılarak bu ayların ücretlerinin ödenmediğini ve sigorta primlerinin yatırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 2008 yılında yüklenici şirkette çalışmaya başladığını, davacının 15.02.2011 tarihinde istifa ettiğini, sözleşmenin en fazla 11 ay üzerinden yapıldığını, Belediyenin ihale makamı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının askere gideceği için iş akdini feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, her yıl eğitim ve öğretim yılının başladığı Eylül ayı ile en geç Temmuz ayı arasında çalışma yapıp bir sonraki Eylül ayında yeniden çalışmaya başladığı ve okulların kapandığı Şubat tatillerinde de davacının çalıştığı kurslarda eğitime ara verildiği, bu durumda davacının yıl içerisindeki çalışma süreleri dikkate alındığında ve Yargıtay içtihatları da göz önünde bulundurulduğunda (Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığının 13/04/2015 günlü 2014/15897 esas 2015/6846 karar sayılı ilamı) davacının yıllık izin ücret alacağına hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Davalı temyizi yönünden:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin REDDİNE,
Davacı temyizi yönünden:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekili, davacının 27.12.2008-15.02.2011 tarihleri arasında davalı …’ye ait işyerinde yüklenici şirketler nezdinde usta öğretici olarak çalıştığını, Temmuz ve Ağustos aylarında Milli Eğitime paralel olarak eğitime ara verildiğini, iki ay ücretsiz izin verilerek bu aylara ilişkin ücretlerinin ödenmediğini ve sigorta primlerinin yatırılmadığı ileri sürerek, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının her yıl eğitim ve öğretim yılının başladığı Eylül ayı ile en geç Temmuz ayı arasında çalıştığı, bir sonraki Eylül ayında yeniden çalışmaya başladığı ve okulların kapandığı Şubat tatillerinde de kurslarda eğitime ara verildiği, bu durumda davacının yıl içerisindeki çalışma süreleri dikkate alındığında ve Yargıtay içtihatları da göz önünde bulundurulduğunda (Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığının 13/04/2015 günlü 2014/15897 esas 2015/6846 karar sayılı ilamı) davacının yıllık izin ücret alacağına hak kazanmadığına karar verilmiştir.
Dosyadaki delil durumuna göre, davacının çalışması mevsimlik değil aralıklı çalışmadır. Mahmemenin davacının Eylül ayından Temmuz ayına kadar çalıştığı, Temmuz ve Ağustos aylarında çalışmadığı, Şubat tatillerinde kurslarda eğitime ara verildiği, ücretsiz izinli olduğu dönemin yıllık ücretli izni olarak kullandığı gerekçesi yerinde değildir. Çalışma süreleri toplanıp hak ettiği yıllık izin süresi belirlenerek talebin kabulü gerekir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.