Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/30232 E. 2020/16314 K. 23.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/30232
KARAR NO : 2020/16314
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 20.04.2007-13.06.2012 tarihleri arasında davalıya ait … Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin acil kısmında alt işveren işçisi sıfatıyla hasta kayıt görevlisi olarak çalıştığını, davacının son aylık ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, işyerinde haftanın 3 günü gece 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerin kullandırılmadığını, davacının fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin eksik ödenmesi nedenleri ile iş akdini haklı sebeplerle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili özetle; davalı Kurumun bilgi işlem hizmeti sunan firmalarla kamu ihale sözleşmesi kapsamında hizmet satın aldığını, davacının son olarak … Doğalgaz Tem. İl. Bilg. Ağç. San. Taah. Tic. Ltd. Şti.’ne bağlı olarak çalıştığını, ücret vs. ödemelerin aynı şirket tarafından yapıldığını, … Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ihaleyi veren konumunda olduğunu, yüklenici tarafından temin edilen ve çalıştırılan veri giriş elemanları ile akdi veya kanuni bağ ya da sorumluluk ilişkisinin bulunmadığını, bu nedenler ile hastanenin asıl işveren olarak nitelenmesi ve sorumluluğuna gidilmesinin yerinde olmayacağını, davacının fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacak hakkının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının iş sözleşmesini haksız olarak sona erdirmesi nedeniyle kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiş ve zamanaşımı itirazında bulunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin eksik yatırılması nedenleriyle iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia etmiştir. Dosyada mübrez, 13.06.2012 tarihli el yazılı istifa belgesinde; davacı ataması yapıldığından dolayı işten ayrıldığını belirtmiş ve aynı gün istifa kodu olan “3” koduyla davacının işten ayrılışı kayıtlara geçmiştir.
Davacının 3 yıl sonra açtığı bu davada, yukarıda içeriği açıklanan bu istifa iradesine dava dilekçesindeki iddialarla haklı fesih görüntüsü verilmeye çalışıldığı açıkça ortadadır. Bu delil durumu karşısında, koşulları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.
3-Davacı tarafından açılan davada, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin ve kıdem tazminatında faizin başlangıç tarihi açısından fesih tarihinin hükümde açıkça yazılmamasının infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi isabetsizdir.
4-492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.