YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/31767
KARAR NO : 2020/16375
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının sigorta kaydının 19/11/1999 – 30/11/2000 tarihleri arasında fason firma üzerinden yatırıldığnı bunu kabul etmeyen müvekkilinin işine son verildiğini, 2 ay sonra tekrar işe başlatıldığını, 4 aya yakın sigortasız çalıştırılıdığını, daha sonra işine 03/08/2010 tarihinde son verildiğini, son ücretinin 2.500,00 TL olduğunu, fazla mesai alacaklarının ve ücretlerin eksik ödendiğini, haksız ve hukuku aykırı uygulamaların düzeltilmesin isteyen müvekkilinin iş akdinin davalı işverence feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının taleplerinin tümünün zamanaşımına uğradığını, davalı şirkette sigortasız işçi çalıştırılmadığını, bordrolarda gözüken ücret kadar maaş aldığını savunarak davacı tarafından açılan davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusu olup, davacı işçi en son net 2.500,00-TL ücret aldığını ileri sürmüş davalı işveren bordro tahakkuklarında yer alan ücreti aldığını savunmuştur.
Mahkemece davacının iddiasının davacı tanıkları tarafından doğrulandığı gerekçesi ile son aylık ücreti 2.500,00-TL net olarak kabul edilerek isteklerle ilgili hüküm kurulmuştur.
Ücretin miktarı konusunda ispat yükü davacı işçiye ait olup bu konuda davacı tarafından yazılı delil sunulmamıştır. Mahkemece ücret araştırması yapılmış olup sendikadan gelen cevapta 1.650,00-TL -1.750,00-TL arasında ücret alabileceği açıklanmıştır. Ücret araştırması sırasında gelen cevaplar davacının iddiasını doğrulamadığından salt tanık beyanlarına göre sonuca gidilmesi hatalı olup fesih tarihi olan 03.08.2010 tarihi itibar ile sendika yazısında belirtilen 1.650,00-TL net ücret aldığı kabul edilerek davaya konu tazminat ve işçilik alacakları bakımından hesaplama yapılarak hüküm kurulmalıdır.
3-Davacının ücretinin tamamının deri atölyesi işyerinde parça başı yapılan işlerden oluştuğu ayrıca bir sabit ücretin bulunmadığı anlaşılmakla fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının parça başı ödemeleri içinde yer aldığı kabul edilmeli ve hesaplama 0,50 zam kısmına göre yapılmalıdır. Mahkemece fazla çalışma ücretinin %150 zamlı ücretle hesabı hatalı olup kararın bu yönü ile de bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.