YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32813
KARAR NO : 2016/17874
KARAR TARİHİ : 13.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı şirkete ait işyerinde bölge teknik sorumlusu olarak çalışırken fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram çalışması ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti çalışması alacaklarının bulunmadığını, kıdem tazminatı alacağının da bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının ulusal bayramlarda çalışması olmasına rağmen, ulusal bayram çalışması alacaklarının tam olarak ödenmediği, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile genel tatil ücret alacağının tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2015 tarih, 2014/32085 Esas, 2015/32341 Karar sayılı kararı ile, “fazla mesai alacağı ile prim ayrı olgular olduğundan, prim ödenen aylar için fazla mesai hesaplanmaması ve prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubunun isabetsiz olduğu, davacının haftalık 45 saatte ilaveten 5,2 saati de içeren yönetmelik hükmü nedeni ile haftalık 50,2 saati aşan çalışmaları fazla mesai olarak kabul edilerek sadece zamlı (%50) kısmın hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği, hükme esas bilirkişi raporundaki gerekçe ile fazla mesainin ücretin içinde kararlaştırıldığı ve prim ödendiği gerekçesi ile fazla mesai ücreti reddinin hatalı olduğu” gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince fazla çalışma hesabında sadece % 50 zamlı kısmın hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.