Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/3336 E. 2019/7809 K. 04.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3336
KARAR NO : 2019/7809
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 02.03.2007–03.06.2010 devresinde kesintisiz çalıştığını, hiç sigorta yapılmadığını ve son olarak çocukları hastalandığında sigortasının yapılmasını talep etmesi üzerine gerekçe gösterilmeden işine son verildiğini, son 1.600 TL ücret aldığını, 08.00–24.00 arası çalıştığını, Cumartesi-Pazar ile tüm dini milli bayramlarda haftasonu da 08.00–24.00 arası çalıştığını, yıllık izin hiç kullanmadığını ve ücreti ödenmediğini, yol parası verilmediği gibi ücret dışında hiçbir ücret ödemediğini, senede 2 ikramiye konuşulduğu halde ödeme yapılmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yol ve ikramiye sosyal yardımları alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, müvekkilin çalıştığı işyeri bir kır bahçesi olduğundan yalnız yaz mevsiminde Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında çalışıldığını, 2009 başında işe başladığı 3 aylık deneme süresi sonunda ağır kusurları sonucu iş akdi feshedildiğini, asgari ücret aldığı, fazla mesai, bayram ve haftasonu çalıştığında ücretleri ödendiğini, işe geç geldiğini, içki kullandığından müşterilerin tiksinmelerine neden olduğunu, diğer çalışanlara kötü örnek olduğundan akdin feshedildiğinden kıdem ve diğer alacakları talep edemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, 01.05.2007–03.06.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde 3 yıl 1 ay 2 gün hizmet akdiyle çalıştığı, emsal ücret araştırması, yapılan işin niteliği ve taleple bağlılık ilkesi gereği ücretinin net 1.600,00 TL brüt 2.234,95 TL olduğu, davacı vekilinin, 29/01/2014 ve 06/10/2015 tarihli dilekçeleri ile talep miktarlarını ıslah ettiği, HMK’nun 176/2. maddesine göre davada sadece bir kere ıslah yapılabileceği ve ilk ıslaha göre karar verilmesi gerektiği nazara alınarak, 06/10/2015 tarihli ikinci ıslah dilekçesinin reddine karar verildiği, davacı aleyhine hizmet sebebi ile güveni kötüye kullanma suçundan ve tehdit suçundan dolayı kamu davası açıldığı, … 53. Asliye Ceza Mahkemesi 01.03.2012 tarih ve 2011/266 Esas sayılı ilamı ile isnat edilen suçun ispatlanamaması nedeni ile beraatına karar verildiği, feshin haklı nedene dayandığının ispatlanamadığı anlaşılmakla, 27.07.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak ve taleple bağlı kalınarak kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talepli davaların kabulüne karar verildiği, davacının haftalık 17 saat fazla mesai yaptığı, 27.07.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, hizmet süresi ve hesaplanan miktar dikkate alınarak %25 oranında takdiri indirim yapılarak bu talepli davanın kabulüne karar verildiği, tanıklar, davacının genel tatil günlerinde çalıştığını ifade ettiklerinden, genel tatil ücreti hesabının buna göre yapılarak, 27.07.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak ve taleple bağlı kalınarak, hizmet süresi ve hesaplanan miktar dikkate alınarak takdiri indirim yapılmaksızın, talebin kısmen kabulüne karar verildiği, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlandığı, davacının 42 günlük yıllık izinlerinin kullandırıldığının ispatlanamadığı, 27.07.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak ve taleple bağlı kalınarak, talebin kabulüne karar verildiği, davacının, haftanın bir günü tatil yaptığı, yol ve ikramiye ödenmesine ilişkin işyeri uygulaması bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşılmakla bu talepli davaların reddine karar verildiği gerekçesi ile hafta tatili ücreti, yol ve ikramiye sosyal yardımları haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücretinin sübutu bakımından, davacı tanıklarından … davacının çalışmasının sadece küçük bir kısmını bilmektedir. Davacı tanığı … ise davacının üvey kızıdır. Dolayısı ile fazla mesai ücreti davalı tanıklarına göre hesaplanmalıdır. Ancak, davacı tanıklarından …nin kendisinin de çalışması nedeni ile bildiği dönemdeki bildiği günler için tanık …nin belirttiği … saatleri esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. …nin davalı nezdinde çalışmadığı için bilemeyeceği bu nedenle …ye göre hesaplanamayacak günler bakımından, hangi davalı tanığının beyanı davacının daha lehine ise o davalı tanığına göre hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.