YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/34143
KARAR NO : 2019/21046
KARAR TARİHİ : 27.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının müvekkilinin davalı şirkette 05/08/2003 tarihinde mağaza müdür yardımcısı (depo sorumlusu) olarak işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği 30/09/2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını; müvekkilinin iş akdinin fesih ihbarı yapılmadan haksız olarak feshedildiğini; müvekkilinin iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedilmesine rağmen işveren tarafından ödenmesi gereken kıdem ve ihbar tazminatı ile işyerinde çalışmış olduğu süre içerisinde işveren tarafından fazla mesai ücretleri, hafta sonu ve resmi tatil çalışma ücretleri ile yıllık ücretli izin alacağının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket iflas idare memuru vekili; davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirket iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesi ile ayrım yapmaksızın hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları için 200 TL talep etmiş, yargılamanın sonuna kadar da ayrıştırma yapmamıştır. Bu konuda mahkemecede bir işlem yapılmamıştır.
Davacı hafta tatillerinde çalıştığı iddiasını ispat edememiştir. Ulusal bayram genel tatil alacağı talebi bakımından ise dava dilekçesinde istediği miktar dışındaki alacak zamanaşımına uğramıştır. Davacı, dava dilekçesinde ve yargılama esnasında ayrıştırma yapmadığından gelinen aşamada söz konusu 200 TL’nin 100 TL’sinin hafta tatili, 100 TL’sinin ulusal bayram genel tatil alacak talebi olduğu kabul edilmelidir.
Sonuç itibariyle mahkemece 100 TL hafta tatili alacak talebinin reddine, ulusal bayram genel tatil alacak talebinin ise dava dilekçesindeki 100 TL üzerinden davalı yararına oluşan %30 takdiri indirim yapılarak kabulüne karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.