YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/34559
KARAR NO : 2020/2466
KARAR TARİHİ : 18.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 21.09.2006-25.06.2011 tarihleri arasında satış ve ürün sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve kötü niyetli şekilde feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından feshedilmediğini, davacının haklı sebep olmadan kendiliğinden işten ayrıldığını, kötü niyet tazminatına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, davalı işveren davacının haklı bir neden olmaksızın işyerini terk ettiğini savunmuştur.
Mahkemece davacıların murisinin kardeşi olan tanık Namigar’ın beyanına değer verilmek suretiyle davacıların murisi olan işçinin ücretin az oluşu sebebiyle işyerinde ayrıldığı gerekçesiyle tazminat isteklerinin reddine karar verilmiştir.
Dava dilekçesinde davacıların murisi olan işçinin işverenden fazla çalışmalarının ödenmesini talep ettiği, bunun üzerine işveren tarafından “beğenmiyorsan çalışma” demek suretiyle iş sözleşmesinin feshedildiği ileri sürülmüş olup, tanık Namigar’ın anlatımı da bu olguyu doğrulamaktadır. Nitekim tanık, taraflar arasında fazla çalışma ve ücret noktasında meydana gelen tartışma sonrasında davacının işten ayrıldığını açıklamış olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği tespit olunmakla davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanunun 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle sona erdirdiği anlaşıldığından kıdem tazminatı isteminin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.