Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/34903 E. 2020/17596 K. 07.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/34903
KARAR NO : 2020/17596
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından işyerinin kapanması nedeniyle sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının çalışmış olduğu işyerinin kapanmadığını , dava dışı …’ye devredildiğini, davacının da bu kişi yanında çalışmaya devam ettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi, davalıya ait eczanede çalışırken eczanenin kapatıldığını , bu sebeple işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı işveren ise kapatma iddiasının doğru olmadığını , eczanesini 15.10.2014 tarihine dava dışı …’ye devrettiğini , davacı işçinin de devir sonrasında devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini, fesih söz konusu olmadığından feshe bağlı hakları talep edemeyeceğini savunmuştur. Dosyaya gelen devir belgesi ve tanık olarak dinlenen devralan işverenin beyanı ile davalı işyerinin kapatılmadığı devredildiği yönündeki savunma ispatlanmıştır.
Açıklanan delil durumuna göre davacı işçinin davalı işveren nezdindeki çalışmasının 15.10.2014 tarihi itibariyle sona erdiği , sona erme nedeninin ise devir olduğu , bu tarih itibariyle işin sona ermesinin bir başka anlatımla feshin söz konusu olmadığı görülmekle şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirlen kabulü hatalıdır.
3- Yukarıda açıklandığı üzere , işyeri devredilmiş olmakla kullanılmayan yıllık izinleri kullandırma borcu da devralan dava dışı işverene geçtiğinden davalının ücretli izinlerden sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek buna yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
4- Davacı işinin davalı işveren nezdinde ki çalışması 15.10.2014 tarihinde sona erdiğine göre fazla çalışma ücreti hesabının bu tarihe kadar yapılması gerekirken 30.11.2014 tarihine kadar yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.