Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/35123 E. 2020/18060 K. 10.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/35123
KARAR NO : 2020/18060
KARAR TARİHİ : 10.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait işyerinde 03.09.2008-08.11.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin çalışma şartlarının ağırlığı nedeniyle davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının günde 16 saat ve üzeri sürelerle çalışmasına, genel tatil günlerinin tamamında çalışmasını sürdürmesine karşın bu mesailerin karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, ödenmeyen aylık ücreti ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının 03.09.2008 tarihinde işe başladığını ve istifa ederek işten ayrıldığını,işyerinde şoför olarak çalışan işçilerin dönüşümlü olarak çalıştıklarını bu nedenle davacının fazla mesai yapmadığını,bir şoförün günde 8 saati aşacak şekilde çalışmasının mümkün olmadığını,davalı işyerinde genel tatil günlerinde çalışma olmadığını,davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını beyanla ,davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Hükme dayanak bilirkişi raporunda; davacı tanıklarının beyanlarına göre işyerinde makam şoförü olarak görev yapan davacının daha fazla fazla çalışması olduğunun anlaşılmasına karşın, Dairemizin kararına atıf ile fazla çalışmanın günlük 3 saati geçemeyeceği, bunun yasal sınır olduğu gerekçesi ile günlük 3 saat üzerinden fazla mesai ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır.
Ne var ki, Dairemizin sözü edilen kararı arizi nitelik taşımakta olup, İş Kanununda fazla mesaiye ilişkin günlük 3 saat şeklinde bir sınırlama bulunmadığı gibi, bu husus Dairemizin yerleşik bir uygulaması da değildir. Bu nedenle, tanık anlatımlarına ve dosyadaki diğer delillere göre davacının haftalık fazla çalışma süresi belirlenmek suretiyle fazla mesai ücret alacağı hesap edilmelidir. Mahkemece, bilirkişinin Dairemizin arizi bir kararına dayalı mütalaasına itibarla 3 saat üzerinden hesaplanan fazla mesai ücretine hükmetmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.