Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/36200 E. 2017/975 K. 26.01.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/36200
KARAR NO : 2017/975
KARAR TARİHİ : 26.01.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 10.04.2004–29.05.2011 tarihleri arasında aylık net 1.550,00 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 22.06.2005-19.11.2008 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığını, davacıya 19.11.2008 tarihli ibraname ile yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatının nakden ödendiğini, 7-8 ay sonra tekrar 28.07.2009 tarihinde işe alınan davacının 29.05.2011 tarihine kadar çalıştığını, işten ayrıldığı gün işyerinde sekiz ton sütün kesilmesine yol açan davacının kimseye haber vermeden işi bıraktığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle 25. madde hükümleri gereğince fesih edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme dayanak bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde 22.06.2005-18.11.2008 ve 28.07.2009-29.05.2011 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığı kabul edilerek hizmet sürelerinin birleştirilmesi yerinde ise de, hizmet süresinin toplamının 5 yıl, 2 ay, 27 gün olmasına rağmen bilirkişi raporunda hatalı şekilde 4 yıl, 2 ay, 27 gün olarak belirlendiği anlaşılmıştır.
Mahkemece hizmet süresinin ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan alacakların hatalı hesaplandığı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup, davacının hak ve alacaklarının 5 yıl, 2 ay, 27 gün üzerinden belirlenip, hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.