YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4824
KARAR NO : 2019/8696
KARAR TARİHİ : 15.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 05.08.2008-31.08.2013 tarihleri arasında  taşıt muayene istasyonunda istasyon amiri olarak çalıştığı, sabah 08.30 da mesaiye başladığını, günlük 7,5 saati aşan çalışmaları olduğunu, kasa kapanana kadar, öğlen molası ve günde 2 defa 15 dakikalık molalar dahil çalıştığını fazla mesailerini ihtarname ile talep ettiğini işverinin 19.11.2013 tarihli cevabı ile fazla mesai alacağı olmadığını söylediğini, araç muayene belgelerindeki saatlerin davacının çalışma saatlerine delil olduğunu, artırılmak üzere 100 TL fazla mesai talep ettiğini belirsiz alacak davası açıldığını ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; Zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kasa kapanış saati şeklinde bir uygulamanın olmadığını ve araç muayene belgelerindeki saatlerin davacının iş saatlerine delil olamayacağı,   bordroların imzalı olduğunu ve davacının işvereni bu şekilde ibra ettiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, kasa kapanış defterlerinin işyerindeki tam çalışma saatlerini belirtmediği, dosya kapsamından davacının 45 saati aşan 9 saatlik fazla mesai yaptığını, aktedilen iş sözleşmesine göre davacının, davalı şirketin insan kaynakları ve eğitim müdürünün emir ve talimatı altında çalıştığı, fazla mesai ücretinin, ücret içinde olduğunun kararlaştırıldığı, bunun 270 saate kadar olanının kabul edileceği belirtilerek davacının fazla mesai alacağına karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemece davacı işçinin fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim ( taktiri indirim ) yapılmalıdır. (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).
Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.
Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma ücreti taktiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispatlandığından karineye dayalı makul indirim ( taktiri indirim ) yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.