Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/4850 E. 2019/9486 K. 24.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4850
KARAR NO : 2019/9486
KARAR TARİHİ : 24.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının satış yöneticisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin ihbar öneli verilmeden haksız olarak feshedildiğini, haftanın 6 günü 08.30-20.30 arası, ayda iki defa nöbet nedeniyle 05.00-20.30 arası çalıştığını, iki ayda bir kıymetli evrak sayımından dolayı gece 23.00’e kadar çalıştığını, fazla mesailerinin ödenmediğini iddia ederek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla; kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, dava konusu talep miktarının belirli olması dolayısıyla davanın tam eda davası olarak kabulü gerektiğini, davacının satış yöneticisi olarak çalıştığını, kendi iradesi ile istifa ettiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, Borçlar Kanunu’nun 126/3. maddesi gereği işçi ücretlerine ilişkin davaların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, hizmet sözleşmesinde fazla mesai alacağının ücrete dahil olduğunun açıkça belirtildiğini, davacının buna muvafakat ettiğini, tüm çalışma süreci boyunca maaşlarını ihtiraz-i kayıt olmaksızın bankadan tahsil ettiğini, bu nedenle de fazla mesai alacağı talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı 25.05.2011 tarihli el yazılı istifa dilekçesi ile “kendi isteğim ile işten ayrılmak istiyorum.” diyerek iş akdini kendisi feshetmiştir. İş akdini feshedenin davacı olduğu mahkemenin de kabulündedir. İstifadan yaklaşık 3,5 yıl sonra açılan davada da davacı işçi istifaya hiç değinmeden davalı işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını iddia etmiştir. Davalı ise davacı işçinin istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.
Yukarıda açıklanan şekliyle davacının davalı iş yerinden herhangi bir haklı neden içermeyen yazılı istifa ile kendisinin ayrıldığı anlaşılmakla şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.