YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/562
KARAR NO : 2019/9606
KARAR TARİHİ : 24.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 13/10/2010-21/04/2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait değişik şubelerde satış danışmanı ve 4 ay kadarda müdür olarak çalıştığını, askerlik vazifesini yapmak için 21/04/2014 tarihinde işten ayrıldığını ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının askerlik nedeni ile iş akdinin sona ermesi üzerine davacıya fazla mesai ücreti, kıdem tazminatı ve izin ücretlerinin ödendiğini, davacının 22/04/2014 tarihli ibranameyi imzaladığını, iddia edildiği şekilde fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, fazla mesai yapılması durumunda tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, askerlik nedeni ile iş akdinin sona ermesi sebebi ile kıdem tazminatına hak kazandığı, bayram günlerinde çalışma yapması nedeni ile bayram alacağı olduğu haftalık 45 saati aşan 15 saat fazla mesai yapması nedeni ile fazla mesai alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece yapılan yargılama sonunda, fazla mesai alacağında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) dışında reddedilen alacak miktarı 1.576,56 TL. olup, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine reddedilen alacak miktarı üzerinden AAÜT.sine göre hesaplanacak nisbi vekalet ücretinin maktunun altında kalması nedeniyle aynı tarifenin 13/1. maddesi dikkate alınarak 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve fazla mesai ücreti talebinde reddedilen miktar için ret hükmü kurulmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının fazla mesai alacağına ilişkin 2. bendinin sonuna “fazlaya dair talebin reddine” sözcüklerinin eklenmesine,
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına 10 numaralı bent olarak;
“10-Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT.nin 13/1. maddesi uyarınca 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.