YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5763
KARAR NO : 2019/15015
KARAR TARİHİ : 04.07.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 03/10/2007 tarihinden 03/12/2012 tarihine kadar davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını, 1.400 TL maaş almasına rağmen davalının SGK primlerini az ödemek için bunun 1.100 TL.’sini banka yolu ile kalanını elden ödediğini, davacının korku ve psikolojik baskı altında istifa dilekçesini imzalamak zorunda kaldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; 04/04/2008 tarihinden önceki fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı işyerinde 03/10/2007 ile 03/12/2012 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, aylık 1.100 TL net maaş aldığını, ödemelerin banka yolu ile yapıldığını, davacının ödemeleri ihtirazi kayıtsız aldığını, hafta içi 08.30 – 18.00 saatleri arasında çalıştığını, 1 saat öğle yemeği molası 30 dakika sabah öğleden sonra iki mola daha verildiğini, hafta sonu ise Cumartesi günü 09.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını, yemeklerin davalı işyeri tarafından karşılandığını, ortada hiçbir neden yokken 03/12/2012 tarihinde işten ayrıldığını, fazla mesai, genel tatil, hafta sonu çalışmasının söz konusu olmadığını, çalışması durumlarında karşılığının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanığı E. S. çalışma şeklini “…08.00-18.00 saatleri arasında çalışırdık, ancak yaz aylarında saat 20.00 e kadar fazla çalışma yapılırdı, kış aylarında ise ayda 2 hafta saat 20.00’e kadar çalışılır…” şeklinde açıklamıştır.
Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 18 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.
Davacının çalışması yukarıya alınan tanığın açıklaması doğrultusunda yaz kış ayrımı yapılarak doğru sürelere göre yeniden belirlenip hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.
3-Kabule göre de hakkaniyet indirimi (karineye dayalı makul indirim) dışında reddedilen miktar dikkate alındığında, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğu saptanmıştır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 04/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.