YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/614
KARAR NO : 2019/9984
KARAR TARİHİ : 06.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 09/09/2011-24/09/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçı olarak, en son net 1.500 TL aylık ücretle, aylık 50 TL yol ve bir öğün yemek sosyal yardımlarından faydalanarak çalıştığını, davalı işveren tarafından müvekkilinin aldığı ücretin düşürülmek istenmesine müvekkilinin rıza göstermemesi nedeniyle iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü 08:00 ila 20:00 saatleri arasında haftada 72 saat çalıştığını ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yine kurban bayramının 4. günü ile tüm milli bayramlarda çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, Ağustos/2012 ayı ücretinin yarası ile Eylül/2012 ayı ücretinin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca asgari geçim indirimi ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, yıllık izin, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 19/09/2011 tarihinde çalışmaya başladığını ve ücretinin asgari ücret olduğunu, görevini ifa sırasında gerekli güven ve sorumluluk bilinciyle hareket etmediğini, müvekkili şirketi zarara uğrattığını, ayrıca keyfi olarak izinsiz ve haber vermeden işe gelmediğini, işyeri ve işverenleri hakkında ileri geri konuşmalar yaptığı, hakaretler ettiği, tüm bu hususların 04/09/2012, 08/09/2012, 12/09/2012, 17/09/2012, 22/09/2012, 24/09/2012 tarihli tutanaklarla tespit edildiğini, bu nedenle müvekkilinin iş akdini fesihte haklı olduğunu, diğer hak ve alacaklarının ise ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, hizmet akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asgari geçim indirim alacak talebi ret, ücret talebi kısmen kabul ve diğer alacak talepleri ise kabul edilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının dava dilekçesiyle ulusal bayram ve genel tatil alacağı için talep ettiği miktar 50 TL olduğu halde, hükümde bu alacağın dava ile istenen miktarının 100 TL olduğu belirtilerek faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının altıncı bendinde yer alan “100,00 TL’sinin dava, 58,00 TL’sinin…” sözcük ve rakamlarının hükümden çıkartılarak, yerine “… 50 TL’sinin dava, 108 TL’sinin…” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. – 2018/ 8 K. sayılı İBK uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.