YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6180
KARAR NO : 2019/16024
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde, 06.02.2013 tarihinden 03.09.2014 tarihine kadar aralıksız olarak pasta şefi olarak çalıştığını, aylık net maaşının 2.700.00-TL olduğunu, davacının çalışmaya başladığı tarihten 2014 Şubat ayına kadar 06:30-18:30 arası ve işten çıkarıldığı tarihe kadar 06:30-16:30 arası haftanın 6 günü çalıştığını, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, 2014 Haziran ayından itibaren 17 Ağustos tarihine kadar haftalık izin kullanmadığını, davacının olumsuzlukların giderilmesi, fazla mesai çalışmalarının ödenmesi ve çalışma şartlarının yazılı olarak düzenlenmesi için Büyükçekmece 2. Noterliğinin ihtarnamesi ile işvereni uyardığını, 03 Eylül 2014 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının hafta tatili olan 04.09.2014 tarihinden sonra işe başlaması gereken tarihten itibaren herhangi bir mazeret sunmaksızın işe gelmediğini, iş akdinin İşK. 25/II maddesi gereğince feshedildiğini, haftalık 45 saati aşan çalışmalarında izin kullandırıldığı gibi fazla mesai ücretlerinin de ödendiğini, dava dilekçesinde yer alan iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dilekçesinde 15 Haziran 2014 tarihinden itibaren 17 Ağustos 2014 tarihine kadar hiç hafta tatili kullanmadığını iddia etmiştir.
Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda, davacının talebi gibi hesaplama yapılacağının belirtilmesine rağmen, hesaplama tablosunda tüm hizmet süresinin nazara alınması taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde olup, hatalıdır.
3-Fazla mesainin serbest zamanla karşılandığı şeklindeki davalı savunması ile 04.12.2013 ve 14.11.2013 tarihli davacı imzasını taşıyan serbest zaman kullanma belgelerinin fazla mesai ücreti hesabında dikkate alınmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.