Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/7594 E. 2017/16076 K. 18.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7594
KARAR NO : 2017/16076
KARAR TARİHİ : 18.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Üniversitenin asıl işveren olduğu işyerinde 11.03.2005 tarihinde hizmet akdiyle temizlik elemanı olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin haksız feshedildiği 14.06.2012 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, davalı idareye bağlı olarak çalışmadığını, belirtilen tarihlerde ….lı olarak çalıştığı şirket ya da şirketlere karşı dava açması gerekirken davalı Üniversiteye husumet yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı ile davalı arasında herhangi bir iş ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının davalı işyerinde 23.03.2005-14.06.2012 tarihleri arasında çalıştığı, davacıya 11.06.2012 tarihinde tebliğ olan ihbarnamede, ”davacının görevinde değişiklik yapıldığını, yeni görev yerinin … …. …. Kampüsü olduğunu, belirtilen tarihte işbaşı yapmasını aksi takdirde iş akdinin feshedileceğinin” bildirildiği, 14.06.2012 tarihinde davacının yeni görev değişikliği için görüşme isteğinde bulunduğu, ancak davacının bu talebi ile ilgili işlem yapılmadığı ve davacının aynı gün tarihli istifa dilekçesi vermesi ve yedi yıllık bir çalışanın haklarından vazgeçerek işten ayrılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, … süresi içinde tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ayrıca … süresi içinde her hafta fazla mesai yaptığını ve karşılıklarının ödenmediği iddiası ile dava açmış olup bu iddialarını ispat için aynı işyerinde beraber çalıştığı … …’nu tanık olarak dinletmiş, başkaca tanık göstermemiştir. Tanık olarak dinlenen … …’nun aynı iddialar ile dava açtığı ve bu davasının … 16. İş Mahkemesi’nin 2012/744 esas sayılı dava dosyasında görüldüğü anlaşılmıştır. Dolayısıyla tek davacı … ile davalı işveren arasında husumet bulunduğu, husumetli tanığın beyanına ihtiyatlı yaklaşılması gerektiği, davalı tanığının da fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretleri açısından davacı iddiasını doğrulayan bir beyanının olmadığı da gözetildiğinde usulünce ispat edilemeyen fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretleri taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.