YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9423
KARAR NO : 2019/21075
KARAR TARİHİ : 27.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 06.10.2010-26.01.2012 tarihleri arasında makine işçisi olarak asgari ücret ile çalıştığını, ayrıca yol yardımının bulunduğunu, iş akdinin işveren tarafından şifai olarak feshedildiğini, akabinde davacının işe iade davası açtığını, 20.11.2012 tarihinde davanın kabul edildiğini, 13.06.2013 tarihinde kararın Yargıtay’ca onandığını, davacının 22.07.2013 tarihinde yaptığı iş başvurusu neticesinde üç gün içinde …’da bulunan işyerine başlaması gerektiğinin 13.08.2013 tarihinde bildirildiğini ancak davacının …’da ikamet ettiğini ve daha önce …’da çalıştığını, üç gün içinde işe başlamasının mümkün olmadığını, işe davetin samimi olmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, boşta geçen süreye ilişkin ücret alacağı ve iş güvencesi tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işe iade davası sonucunda işe davet edildiğini, daha önce çalıştığı … işyerinin kapanması sebebi ile …’de bulunan işyerinde başlatmaktan başka çarelerinin olmadığını, davacının işe iadeyi kabul etmeyerek işe başlamaması neticesinde feshin geçerli hale geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı kullandırılmayan yıllık izin ücreti için alacak talebinde bulunmuş, davalı davacının kıdemine göre hakettiği ondört günlük yıllık ücretli izin kullandırıldığına dair belge ibraz edememiştir. Mahkemece karar gerekçesinde de açıklandığı üzere davacının kullandırıldığı ispat edilemeyen yıllık ücretli izin karşılığı alacak talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz karar verilmemesi HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.