YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9795
KARAR NO : 2019/21375
KARAR TARİHİ : 02.12.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde kat hizmetlisi olarak çalıştığını, 04.02.2013 tarihli … noterliğinin ihtarnamesiyle iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde 19.05.2012 tarihinde işe başladığını, iş akdinin 02.02.2013 tarihinde İş Kanunun 25/2.maddesine göre haklı ve aynı zamanda geçerli nedenle tazminatsız feshedildiğini, ayrıca davacının 01.02.2013 ile 02.02.2013 tarihlerinde mazeret bildirmeden işe gelmediğini, cevabi ihtarnamede 01.02.2013 tarihinden itibaren 15 günlük yıllık izne gittiğini, bu nedenle devamsızlık yaptığını belirttiğini, oysa davacının izin talebi olmadığını, yöneticiler tarafından prosedüre göre verilen izin olmadığını, davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar sergilediği, amirlerine sataştığını, hakaret ettiğini, feshin haklı nedenle yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işyerinde hizmet süresi 2,5 yıldan fazla olan davacının tüm haklarından vazgeçecek şekilde devamsızlık yapıp işi bırakmasının olağan bir davranış olmadığı, devamsızlık tutanaklarının işverenden sadır olan belgelerden ve her zaman tanzim edilmesinin mümkün olduğu, devamsızlık döneminde davacıya yıllık ücretli izin kullandırıldığı, bu nedenle devamsızlığın söz konusu olmadığı, davalı tarafından savunulan sataşma ve hakaret nedenine dayanan feshin ise; söz konusu olayın 23.01.2013 tarihinde meydana geldiği, feshin 02.02.2013
tarihinde gerçekleştirildiği, 4857 sayılı Kanunun 26.maddesinde belirtilen 6 günlük süre içerisinde fesih hakkının kullanılmadığı, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.
İş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği iddia edildiğinde, feshin haklı nedene dayandığını işveren kanıtlamak zorundadır.
Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre, davalı şirkete ait otelde kat görevlisi olarak çalışan davacının 23.01.2013 tarihinde tartıştığı amirlerine hitaben sataşma niteliğinde sözler sarf ettiği, bu bağlamda “…siz de şef misiniz, Allah belanızı versin, hesap mı soruyorsunuz” dediği, bu olayın feshe yetkili genel müdüre 30.01.2013 tarihinde intikal ettiği, olayın genel müdür tarafından öğrenilmesi üzerine davacının davalı işyerini terk ettiği, bunun üzerine davacı hakkında 01.02.2013 ve 02.02.2013 tarihlerinde devamsızlık tutanakları düzenlendiği, tutanak tanıklarının tutanak içeriklerini doğruladıkları, davalı işveren tarafından sataşma ve devamsızlığa dayalı olarak 04.02.2013 tarihinde gerçekleştirilen feshin 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde yapıldığı ve haklı olduğu anlaşılmaktadır.
Açıklanan nedenle şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.