YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9807
KARAR NO : 2019/21232
KARAR TARİHİ : 28.11.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 10/06/2008-16/02/2015 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçı yardımcısı olarak çalıştığını, en son aylık net 1.450,00 TL ücret aldığını, ücretin SGK’na eksik bildirildiğini, Pazar hariç haftada 6 gün 23:00-08:00 arasında çalıştığını, işyerinde 1 öğün yemek ve işe gidiş için servis dönüş için aylık 45,00 TL yol parası verildiğini, dini bayramlar hariç tüm genel tatillerde çalıştığını, iş akdini primlerin eksik ödenmesi, ücretlerin zamanında ödenmemesi ve milli bayram çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebepleriyle haklı nedenle feshettiğini ve kullanmadığı yıllık izinler olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ihtarname masrafı alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının işten kendi isteği ile ayrılması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, bütün yıllık izinlerinin kullandırıldığını, genel tatillerde çalışma olmadığını, davacının ihtarname ücretini talep edemeyeceğini, aylık ücretinin asgari geçimindirimi dâhil 1.045,00 TL olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş akdini ücretlerin zamanında ödenmemesi, primlerin eksik ödenmesi ve milli bayram çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebepleriyle 16/02/2015 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia ettiği, davalı taraf ise davacının kendi isteği ile istifa ederek ayrıldığını, 15/02/2015 tarihli el yazılı istifa dilekçesi bulunduğunu savunduğu, SGK’na ücretin eksik bildirilerek primlerin eksik ödenmesi veya geniş anlamda ücrete dahil olan genel tatil ücretinin ödenmemesi işçi yönünden haklı nedenle fesih nedeni olduğu, aşağıda açıklandığı şekilde davacının ücretinin SGK’na eksik bildirildiği ve genel tatillerde çalıştığı halde karşılığının ödenmediği anlaşılmakla feshin haklı nedene dayandığı kabul edildiği ve davacı lehine kıdem tazminatına hükmedildiği, davalı işyerinde 10/06/2008-16/02/2015 tarihleri arasında toplam 6 yıl, 8 ay, 7 gün çalışması olan ve aşçı yardımcısı olarak çalışan davacının asgari ücret almasının hayatın olağan akışına aykırı olması, emsal ücret sorgulamalarının tümünün ve davacı tanıklarının beyanlarının davacının iddiasını doğrulaması dikkate alınarak davacının aylık çıplak brüt ücretinin 2.028,23 TL, net ücretinin 1.450,00 TL, tazminata esas giydirilmiş brüt ücretinin ise 2.341,23 TL olduğu kabul edildiği, davacının dini bayramlar hariç tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini iddia ettiği, bu hususta dosyada tek delil tanık beyanları olup, davacı tanıkları dini bayramlarda çalışma olmadığını, mili bayram ve genel tatillerde çalışma olduğunu; davalı tanıkları da resmi tatillerde çalışma olduğunu, dini bayramlarda genelde çalışma olmadığını beyan ettiği, tanıkların müşterek beyanlarına göre, davacının dini bayramlar dışında kalan ulusal bayram ve genel tatil günleri olan 1 Ocak, 23 Nisan, 1 Mayıs, 19 Mayıs, 30 Ağustos ve 29 Ekim (1,5 gün) tarihlerinde çalıştığı kabul edildiği, ıslaha karşı zamanaşımı def’i dikkate alınarak davacının 1.113,53 TL genel tatil alacağı olduğu kabul edildiği, tanık beyanları ile ispat edilen bu alacağa %30 takdiri indirim uygulandığı, takdiri indirim uygulanan miktarlar için davalı lehine vekalet ücreti hesaplanmadığı, davacının kullanmadığı yıllık izinlerin ücretinin ödenmediğini belirtmiştir. Yıllık izinlerin kullandırılmış olduğunu ispat yükü üzerinde olan davalı işveren imzalı personel izin formları ile toplam 83 gün izin kullandırdığını ispat etmiştir. Hizmet süresi itibarıyla 90 gün izin hakkı bulunduğu tespit edilen davacı lehine kullanmadığı 7 günlük izin ücreti hesaplanıp hüküm altına alındığı, davacının iş akdi feshine ilişkin Kartal 3. Noterliği’nin 16/02/2015 tarihli … yevmiye numaralı ihtarnamesinin ihtarname masrafı olan 92,49 TL’nı da davalı taraftan talep etmiş ise de; HMK 323/ç bendinde ihtarname giderleri yargılama giderleri arasında sayıldığından makbuzla belgelenen bu gider yargılama giderlerine dahil edildiği, bu hususta ayrıca hüküm kurulmadığı, açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, giydirilmiş brüt ücretin hesaplanmasında yol parası açısından;
Davacı tanıklarından biri “davacı net 1.450,00 TL maaş alırdı, maaşın asgari ücret kadarı bankaya yatar geri kalanı elden verilirdi, akşamları işe gelirken servisle geliyorduk ancak dönüşte servisimiz yoktu, bunun için aylık 45,00-50,00 TL yol parası veriliyordu, bu para da yukarıda söylediğim 1.450,00 TL’ye dahildi” yönünde beyanda bulunmuştur.
Bu beyana göre davacının net ücretinin 1400 TL kabul edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Giydirilmiş brüt ücret hesaplanırken İETT aylık mavi kart bedelinin yarı fiyatı ile 50 TL nakdi yol yardımı eklenmelidir. Ancak kararı sadece davalının temyiz ettiği gözetilerek davalının giydirilmiş brüt ücret miktarı bakımından oluşmuş bulunan usuli müktesep hakkı gözetilmelidir.
Bu şekilde tespit edilecek çıplak net ve giydirilmiş brüt ücret miktarlarının hüküm altına alınan alacakların tamamına etkisi irdelenerek sonuca gidilmelidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.