Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/10565 E. 2018/23441 K. 17.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10565
KARAR NO : 2018/23441
KARAR TARİHİ : 17.12.2018

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılından, 01/12/2011 tarihleri arasında Yukarıkaşıkara Belediyesinde önce geçici işçi statüsünde sonrasında ise kadrolu olarak çalıştığını ancak müvekkiline ödenmesi gereken bazı alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek 5 yıllık ikramiye alacağı olarak 10.660 TL, 2009 yılında eksik ödenen 6 aylık ücret olarak 1.290 TL, son 1,5 aylık ücreti olarak 1.185 TL, 2009 yılı Ocak ayı Belediye Meclisi kararıyla ödenmesine karar verilen ikramiye alacağı olarak 2.000 TL, 15/12/2009 – 01/12/2011 tarihleri arası Toplu İş Sözleşmesi nedeniyle eksik ödenen aylık ücret olarak 2.000 TL ve yine Toplu İş Sözleşmesi gereği her ay ödenmesi gereken 50 TL ek ücret olarak 850 TL şeklinde belirtmeyle ikramiye ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Kapatılan Belediye Başkanlığı vekili, davacının daimi işçi olmadığını, geçici mevsimlik işçi olduğunu, yılda sadece belli aylarda müvekkili kurumun işçi ihtiyacı olduğu zamanlarda çalıştığını, geçici işçi olan davacıya ikramiye ve diğer ek ödemelerin verilmesinin mümkün olmadığını, ödenmediği iddia edilen maaş ve diğer ödeneklere ilişkin iddiaları kabul etmediklerin savunarak, davanın reddini istemiştir.
Kapatılan Belediyenin devredildiği davalı … İdaresi vekili de, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili 04/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi sunmuş ise de, dosya kapsamı ve UYAP sistem kayıtlarından, ıslah harcının alınmadığı anlaşılmaktadır.
Miktar artırımına ilişkin ıslah harca tabi olup, harcı yatırılmayan ıslaha değer verilemez.
Mahkemece, harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah işlemine değer verilerek anılan alacaklar yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Islah tahkikat tamamlanana kadar yapılabilir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı karşısında bu aşamadan sonra ıslah harcının tamamlatılması da mümkün değildir. Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemini yok sayarak karar vermekten ibarettir.
3- Davacının talep ettiği 5 yıllık ikramiye alacağının bilirkişi tarafından 4.308,20 TL olarak hesaplanmasına rağmen bu talebin 4.508,20 TL olarak hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.