YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10692
KARAR NO : 2019/9998
KARAR TARİHİ : 06.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davaya konu işçilik alacaklarına işletilecek faizin başlangıç tarihleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.
Dairemizin yerleşik uygulamasına göre miktar içeren temerrüt ihtarnamesi karşı tarafı ihtarnamedeki miktar ile sınırlı olarak temerrüde düşürür.
Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işverene davadan önce 22/08/2012 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile diğer bir kısım işçilik alacaklarıyla birlikte 5.000 TL fazla mesai alacağının tebliğ tarihinden itibaren 5 iş günü içerisinde ödenmesini isteyerek, davalıyı fazla mesai alacağının 5.000 TL’lik kısmı için temerrüde düşürdüğünden, fazla mesai alacağı hüküm altına alınırken 5.000 TL’sine temerrüt tarihinden, bakiyesi için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, tamamı için geçerli olmayan temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının, fazla mesai alacağına ilişkin 1. bendinin “b” fıkrasının hükümden çıkartılarak, yerine;
“b) % 25 takdiri indirim uygulanarak belirlenen 7.289,25 TL brüt fazla mesai alacağının, 5.000 TL’sinin temerrüt tarihi olan 19/09/2012 tarihinden, bakiye 2.289,25 TL’sinin ise, ıslah tarihi olan 07/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek banka mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.