YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10875
KARAR NO : 2019/7770
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı yanında uzun yıllar çalıştığını, en son “lokal amirliği” görevini yapmakta iken ücretinin ödenmemesi gerekçesi ile iş akdini 02.07.2012 tarihinde haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin en son 1.700,00 TL net ücret aldığını, müvekkilinin haftanın 7 günü 14:00-24:00 saatleri arasında bazen bu saati de geçecek şekilde çalıştığını ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, her ay bütün pazar günleri çalıştığını ve hafta tatili yapmadığını, hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücretini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı işçinin, 30.01.1997-02.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacıya fesihten sonra kıdem tazminatı, 2 günlük ücreti ve 162 günlük izin ücreti, 2 günlük ikramiye ücreti, 2 günlük iş riski ücreti ve birikmiş ücret alacaklarının ödendiğini, işyerinde zorunlu hallerde fazla çalışma yapıldığını, İş Kanunun 41. maddesinin serbest zamanlı çalışma sisteminin uygulandığını, fazla çalışma karşılığında izin kullandırıldığını, fazla mesai yapılmamasına ilişkin 2003 ve 2012 tarihinde genelge yayınlandığını, işyeri dosyasında davacının fazla mesai yaptığında bu fazla mesailere karşılık kendi isteği ile izin kullandığına ilişkin belgelerin bulunduğunu, kendi isteği ile ve işveren talimatı olmadan yapılan fazla çalışmalar için işçinin fazla mesai ücreti isteyemeyeceğini, müvekkili işverenin fazla çalışma yapılmasına ilişkin herhangi bir talebi bulunmadığını, davacının 1.503.42 TL brüt, 1.081,00 TL net ücretle çalıştığını, bordrolarda bu durumun gösterildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyada davalı işveren tarafından ibraz edilmiş belgeler arasında davacının yaptığı fazla mesaiyi gösteren puantaj kayıtları ve bu puantajlara ekli davacıya yaptığı fazla mesai karşılığı serbest zaman kullandırıldığına ilişkin davacının da imzasını taşıyan çok sayıda belge bulunmaktadır.
Fazla mesai karşılığı zamlı ücret olarak ödenebileceği gibi İş Kanununun 41/4. maddesine göre fazla çalışılan her saat karşılığında 1 saat 30 dakika serbest zaman olarak kullandırılarak da ifa edilebilir. Bilirkişi ve Mahkeme tarafından söz konusu serbest zaman kullanma belgeleri değerlendirilmeden fazla mesai alacağı hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.