YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/11262
KARAR NO : 2019/13992
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait olan otelden hiçbir sebep gösterilmeden işten çıkartıldığını, kendisine haketmiş olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, çalışmış olduğu otelde yıllık izinlerinin çoğunu kullanmadığını, müvekkilinin 19/05/2009 tarihinden 05/05/2013 tarihine kadar çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi, işyerinde 3 yıl 11 ay 15 gün çalışmış olup, açtığı davada yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.
Yargılama sırasında davacıya 42 gün yıllık izin ücretininin ödendiği tespit olunmuş, mahkemece “artık dönem” olan 11 ay 15 gün için de yıllık izin hakkının doğduğu gerekçesiyle 14 gün izin ücreti hüküm altına alınmıştır.
Yıllık izin hakkının doğması için işçinin en az 1 yıl çalışması gerekmekte olup 1 yılın tamamlanmasından sonra artık çalışılan sürelerin de herbirinin yılı aşması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacının son yıl çalışma süresi 1 yılı tamamlamadığından yıllık dinlenme hakkının koşulları oluşmamıştır. Davacının bu yöndeki talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.