YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/12797
KARAR NO : 2019/21048
KARAR TARİHİ : 27.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-karşı davalı vekilinin İsteminin Özeti:
Davacı- karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 01/07/2007 tarihinden 20/05/2013 tarihine kadar aralıksız alakart ustası olarak çalıştığını, iş akdini kendi isteği ile haklı nedenlerle feshettiğini, en son aldığı aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı-karşı davacı vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı- karşı davacı vekili; zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının 23/05/2013 tarihinde iş akdini tek taraflı feshettiğini, işe bildirimsiz ve mazeretsiz devamsızlığı nedeni ile iş akdini müvekkil tarafından feshedildiğini, 24/05/2013 tarihinde ihbar ön eline uymaması nedeni ile ihtarname çektiklerini bu nedenle ihbar tazminatı talebi ile karşı dava açtıklarını savunarak davanın reddini, karşı davanın ise kabulünü talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı – karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı- karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işyerinde işe giriş ve çıkışın parmak okutma suretiyle elektronik olarak kayıt altına alındığı işverenin buna ilişkin belgeleri dosyaya sunduğu anlaşılmaktadır. Elektronik kayıt sistemine itibar edilmemesi için geçerli bir neden ileri sürülemediğine göre davacının işe giriş ve çıkış saati arasındaki zaman belirlenip yasal ara dinlenmesi düşüldükten sonra varsa fazla mesainin belgeye dayandığı da gözetilerek takdiri indirime de gidilmeksizin ve miktar bakımından davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması, kayıtlara göre fazla mesai olmadığının anlaşılması halinde ise bu alacak talebinin reddinin gerektiği, belgenin olduğu yerde tanık anlatımına üstünlük tanınamayacağı gözetilmeden fazla mesainin tanık beyanlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.