Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/12902 E. 2019/21642 K. 04.12.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/12902
KARAR NO : 2019/21642
KARAR TARİHİ : 04.12.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili,davacının 10/08/2009 tarihinden itibaren (SGK bildirimi 16/10/2009), davalı işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin, 27/09/2014’te davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacıya tazminatlarının ödenmediğini, davacının ağır ve tehlikeli işlerin yapıldığı işyerinde kömür paketleme, istifleme ve yükleme işinde çalıştığını, sağlığı olumsuz etkileyen şartların olmasına rağmen davalının gerekli tedbirleri almadığını, fazla çalışma yapılmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, ücretin asgari ücretin biraz üstünde düşük bir ücret olduğunu, çalışma şartlarının ağırlığına rağmen çalışmaya devam eden davacının en son 27/09/2013 tarihinde mesai saati bitiminde birkaç arkadaşı ile birlikte davalı temsilcisinden fazla mesai ücretlerini talep ettiğini, işveren temsilcisinin cevaben “işinize gelirse çalışın, gelmezse gidin” diyerek iş akdini haksız ve bildirimsiz olarak feshettiğini, iş kurumuna yapılan başvuru neticesinde, kurumca, işverence ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak fesih bildiriminde bulunduğu, davacı işçinin, kıdem ve ihbar tazminatı, 27 günlük brüt ücret ve yıllık izin alacağı olduğuna dair tespit yapıldığını, davalının son ücretinin net 1.070 TL olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, yoğurt parası ödendiğini, bayramlarda 2008 ve 2009 2010 yıllarında 100, 2011 yılında 200, 2012 yılında 250 TL ikramiye ödendiğini, davacının emsallerinden daha düşük ücret aldığını, bu durumun iş kanununda düzenlenen eşit işe eşit ücret düzenlemesine aykırı olduğunu, davacıya 4 aylık ücreti kadar tazminat ödenmesini, hesaplamalar yapılırken, emsal ücretin belirlenerek hesaplamalara esas olarak alınması gerektiğini, ücret eklerinin de hesaplamalarda dikkate alınmasını, davacının iş yerinde Ocak-Nisan döneminde 08:00-18:00,20:00 Nisan ayı ortasından Aralık ayına kadar 08:00-20:00,22:00 saatleri arasında çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ücretinin ödenmediğini, genelde haftada altı gün çalışmakla birlikte bazen Pazar günü de çalıştığını, işe giriş-çıkışın kaydının tutulduğunu beyan belirterek, yıllık izinleri kullanmadığını, davacının evli ve 2 çocuklu olup, eşinin çalışmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça davacının talimatlara uymaması sebebiyle feshedildiğini, davacının 16/10/2009 tarihinde işe başladığını, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça feshedilmesi üzerine davacıya 7.457,14 TL kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, davacının çalışma saatlerinin 08:00-17:00 saatleri arasında olduğunu, 1 saat yemek 30 dakika çay molası olmak üzere toplam 1,5 saat ara dinlenmesi olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işyerinin açık olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının talep ettiği ancak ispat edemediği fark ücret, eşitsizlik tazminatı, ikramiye, hafta tatili ücreti, ücret alacağı talepleri bakımından ret kararı verilmesi gerekiren bu talepler hakkında olumlu- olumsuz bir karar verilmemesi ve dava tam kabulmüş gibi sonuca gidilmesi HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.