Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/14207 E. 2020/2644 K. 19.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/14207
KARAR NO : 2020/2644
KARAR TARİHİ : 19.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 04.06.2007-21.11.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini, ancak hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 04.06.2007-21.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-d ve e maddeleri gereğince haklı olarak feshedildiğini, bu nedenle tazminata hak kazanamadığını, kendisine diğer işçilerden farklı olarak davranılmadığını, başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işçi kıdem, ihbar, ayrımcılık tazminatları ve ücret talebi ile bu davayı açmıştır. Mahkemece gerekçeli kararda deliller sıralanmış, feshin usul ve yasaya aykırı olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı belirtilmiş, ancak hüküm fıkrasında davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması HMK.nın 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bu yönü ile bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.