YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16369
KARAR NO : 2020/10742
KARAR TARİHİ : 06.10.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı … Belediyesi’ne ait işyerinde alt işveren sigortalısı olarak 2005 yılında çalışmaya başladığını, iş sözleşmesini 06.02.2015 tarihinde emeklilik sebebiyle haklı olarak feshettiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı … Ltd. Şti., davanın reddini istemiştir.
Davalı … Belediyesi vekili, davacının kurum çalışanı olmadığını, davacının özlük dosyasının Belediyede bulunmadığını, talep ettiği alacaklarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili dava dilekçesinde davacının iş sözleşmesini 06.02.2015 tarihinde sona erdirdiğini, davacı işçinin son 2 yıl ücretli yıllık izne ayrılmadığını açıklayarak sadece son 2 yıl için ücretli izin alacak talebinde bulunmuştur.
Davalı delilleri arasında baştan itibaren yer alan 08.12.2014 tarihli “izin talep kağıdı” başlıklı belge içeriğine göre davacı işçi 08.12.2014 ila 24.12.2014 tarihleri arasında 14 iş günü ücretli izin kullanmıştır. Buna göre izin ücreti alacağının 26 gün üzerinden hesaplanması gerekirken 40 gün üzerinden hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.