YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17319
KARAR NO : 2020/12822
KARAR TARİHİ : 21.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı davalıya ait iş yerinde Mersin İl Sağlık Müdürlüğü 112 Ambulans Başhekimliği 22 nolu Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonunda 4A kadrolu işçi sınıfında şoför olarak 15/11/2011 tarihinde işe başladığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olmadığını ancak Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun maddeleri gereğince Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını, davacının davalı iş yerindeki sistem gereğince 24 saat nöbet tuttuğunu ve günlük çalışma süresi olan 11 saati aşan kısmı fazla çalışmakta olduğunu, hak etmiş olduğu fazla mesai ücretlerinin kendisine ödenmediğini, fazla mesai ücreti alacağı ve gece zammı alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, davacının Bakanlık personeli olmayıp İl Sağlık Müdürlüğünde çalıştığını, husumetin Mersin Valiliğine yöneltilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının gece zammı ödemesini gerektirir bir çalışması olmadığını bu sebeple 01.06.2012-31.12.2012 tarihlerinde ödeme yapılmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı işverenin işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanamayacağı noktasında toplanmaktadır.
6356 sayılı Sendikalar Kanunu ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma başlıklı 39. maddesinde; (1) Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanır.
(2) Toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanır. (3) Toplu iş sözleşmesinin imza tarihi ile yürürlük tarihi arasında iş sözleşmesi sona eren üyeler de iş sözleşmelerinin sona erdiği tarihe kadar toplu iş sözleşmesinden yararlanır. (4) Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye olmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye olup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bunun için işçi sendikasının onayı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma, talep tarihinden geçerlidir. İmza tarihinden önceki talepler imza tarihi itibarıyla hüküm doğurur.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının 13.06.2014 talep tarihli dilekçesi ile dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2013-31.12.2014 dönemi için hesaplama yapılmıştır. “Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma, talep tarihinden geçerlidir. İmza tarihinden önceki talepler imza tarihi itibariyle hüküm doğurur.” şeklindeki kanun hükmü gereğince davacının Toplu İş Sözleşmesinin imzalandığı 17.09.2013 tarihinden itibaren hesaplama yapılması gerekirken tüm dönemin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

E.D