Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/17848 E. 2020/3074 K. 26.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17848
KARAR NO : 2020/3074
KARAR TARİHİ : 26.02.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan davada, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve ıslah tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin ve hüküm altına alınan alacağın net miktar olmasına rağmen hüküm fıkrasında net mi brüt mü olduğu hususunda bir belirleme yapılmamasının infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın; 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;
“1-Davacının, fazla çalışma ücreti talebinin KISMEN KABULÜNE; net 5.414,55 TL fazla çalışma ücreti alacağının, 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 14.12.2012 tarihinden itibaren, 4.414,55 TL’sinin ıslah tarihi olan 05.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek, bankalarca 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi oranında faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,”bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.