YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18509
KARAR NO : 2017/18025
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 18/03/2005 tarihinden beri çalıştığını, akdinin 26/12/2013 tarihinde feshedildiğini, uzun yıllar İnsan Kaynakları uzmanı olarak çalıştığını, son olarak genel satın alma uzmanı olduğunu, fazla mesai yaptığını ancak karşılığını alamadığını ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, işvereni 26/12/2013 tarihinde ibraname ile ibra ettiğini, brüt 6.048,16 TL., net 3.706,98 TL. ücret aldığını, elden ödeme bulunmadığını, ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını, yıllık 270 saate kadar fazla çalışmaların ücrete dahil olduğunu, sözleşmenin 4. maddesinin 3/A bendinde hafta tatili genel tatil ücretleri ile kanuni fazla mesai ücreti dahil ayda net 400,00 TL. ödeneceğinin kararlaştırıldığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taktiri indirim dışında reddedilen 38.799,66 TL.lik bir miktarın bulunduğu ve buna göre de yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.
3-Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde, “Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinden kabul ve ret oranına göre hesaplanan 472,75 TL. posta, tanık ve bilirkişi masrafı ile 1.445,84 TL. harç toplamı 1.918,59 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, geri kalan masrafların davacı üzerinde bırakılmasına,” denilmiş, bu sonuca nasıl ulaşıldığı denetime elverişli olarak açıklanmamıştır.
6100 sayılı HMK’nın 332. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.
Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.