YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18780
KARAR NO : 2020/15911
KARAR TARİHİ : 12.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait otelde 27.05.2005 tarihinden, 30.09.2013 tarihine kadar restoran kaptanı olarak asgari ücretle çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, kıdem tazminatının ödendiğini, ancak fazla çalışma ücretleri, yıllık izin ücretleri ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davalıya ait işyerinde çalıştığı süre zarfında sürekli olarak haftada iki gün 4 ile 6 saat arası olmak üzere fazla mesaiye kaldığını, ayrıca düğün, gala vs. olduğu zamanlar 10-12 saat fazla çalışma yaptığını, dini ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullanmadığını ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı firmada 17.05.2005 – 27.09.2013 tarihleri arasında bulaşık elemanı olarak en son 850,00 TL net ücret ile çalıştığını, davacının bizzat kendi el yazısı ile düzenlediği belge de, “Genel ve resmi, milli ve dini bayramlarda yaptığı çalışmaların ücretini tam aldığını, hak ettiği yıllık izinlerin bir bölümünü kullandığını, fazla mesai yapmadığını, fazla mesai talebinin olmadığını, işletmeden hiçbir alacağının olmadığını” demek suretiyle davalı firmayı ibra ettiğini, herhangi bir alacağı olmadığını açıkça beyan ettiğini, davacının çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu 149 gün iznini kullandığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı takdirde ücretlerin bordrolaştırılarak kendisine ödendiğini, fazla mesai yaptığı yönündeki iddiaların gerçekle bağdaşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesine rağmen, davalı tarafın yaptığı yargılama masraflarından davacının davanın kabul red oranına göre sorumlu tutulmaması hatalı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına 5. bentten sonra gelmek üzere “6- Davalının yaptığı 58,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranı dikkate alınarak 48,54 TL’ sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.