Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/19370 E. 2017/5785 K. 03.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19370
KARAR NO : 2017/5785
KARAR TARİHİ : 03.04.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01.11.2006-14.09.2012 tarihleri arasında Anadolu Sitesi adlı sitede kapıcı olarak asgari ücretle çalıştığını, ücretinin 2006-2007 yıllarında tam ödendiğini, 2008 yılından sonra ise eksik ödenmeye başlandığını ve bu eksik ödemelerin 57 ay sürdüğünü, Eylül 2012 ücretinin de hiç ödenmediğini, haftanın 6 günü sabah saat 08.00 de işe başladığını fakat bitiş saatinin hiçbir zaman belli olmadığını, kendisinden istenildiği zamanlar pazar günleri de çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 2008 yılında 5 gün, 2009 yılında 6 gün ve 2012 yılında tam olarak kullandırılan yıllık izinler haricinde yıllık izin kullanmasına izin verilmediğini, ücretlerinin de ödenmediğini, ücretlerinin tam ödenmesi için site yöneticisi …’la görüşmesine rağmen çözüm bulunamadığını, bunun üzerine de 14.09.2012 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının site yönetiminden hiçbir alacağının bulunmadığını, davacının sürekli çalışması gereken siteyi terk ederek başka site ve işyerlerinde çalıştığını ve en temel yükümlülük olan işçinin işverene sadakat borcunu ihlal ettiğini, bu hususta yapılan tüm uyarıları davacının göz ardı ettiğini, davacının ücretinin her ay düzenli olarak toplanan aidatlardan kesilerek ödendiğini, bu konuda davacının hiçbir ihtirazı kaydı olmadığını, davacının normal mesaisini dahi site dışı farklı işyerlerinde geçirirken bir de fazla mesai talebinde bulunmasının kötü niyetini ortaya koyduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece uyulan bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yıllık ücretli izin alacağı talebinin kabulüne, diğer alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Bilirkişi bozma sonrası yaptığı hesapta, davacı işçinin hak ettiği ücreti 01.01.2007 tarihinden itibaren hesapladığı halde sigorta primlerini 01.01.2008 tarihinden itibaren hesaplamıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden bilirkişinin hesaba dahil etmediği 2007 yılına ait 2.759,00 TL. prim gideri olduğu anlaşılmakla, bu hesaba göre 01.01.2007 tarihinden fesih tarihine kadar davacının hak ettiği ücret miktarı 41.190,00 TL., bu döneme ilişkin sigorta primleri toplamı 18.691,00 TL. ve muhasebe gideri toplamı 285,00 TL. olup, bu miktarların toplamı 60.166,00 TL.’dir. İşletme hesabı defterine göre ücret, sigorta ve muhasebe gideri olarak ödenen toplam miktar ise mahkemenin resen düştüğü 6.875,00 TL. dahil 58.597,00 TL.’dir. Bu hesaba göre, davacının hak ettiği ücretinden 1.569,00 TL.’nin ödendiğinin ispat edilemediği anlaşılmakla, davacının ücret talebinin bu miktar üzerinden kabulü ile buna bağlı olarak davacı işçinin iş akdini feshi haklı nedene dayandığından kıdem tazminatı isteğinin de kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle ücret ve kıdem tazminatı taleplerinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.