YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2028
KARAR NO : 2017/4741
KARAR TARİHİ : 23.03.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alımasını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını ve davalı işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 03.12.2013 gün ve 2013/14121 E. 2013/20872 K. sayılı ilamı ile; yıllık çalışma süresinden 270 saatin mahsup edilmesi gerekeceği belirtilmesine karşın bu mahsubun yapılmamasının ve davalı vekilinin ıslah edilen tutarlara karşı zamanaşımı definde bulunmasına karşın Mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmamasının isabetsiz olduğu” gerekçeleri ile bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve ek rapor alınarak yapılan hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz :
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava tarihi 07/09/2011 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 11/08/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, davacı 03/10/2003 tarihiden iş akdini feshettiği 06/09/2010 tarihine kadar davalı banka nezdinde çalıştığını ileri sürerek işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin fiilen çalıştığı hafta sayılarına göre fazla çalışma ücreti hesaplandığı belirtilmiş ise de, davacının 06/09/2010 tarihine kadar çalışmasına rağmen fazla mesai ücret alacağının 2010 yılı için de tam yıl üzerinden hesaplandığı anlaşılmıştır. Mahkemece hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.